Duiken

Vandaag weer eens een duikje met Marieke op de 16e verjaardag van mijn eerste duik. Het is druk op het duikcentrum, Co trakteert omdat hij morgen jarig is. We gaan op jacht naar broedende rivierdonderpadjes en dat lukt wel. Foto's kan ik er niet van maken omdat de nestjes teveel weggedoken zitten. Op de Barco zit er wel eentje zonder nest die mee wil werken met een photoshoot. We blijven er een kwartiertje en gaan door naar het snoekenparadijs waar ik voor het eerst ook daadwerkelijk een snoek tegenkom. Onderweg opmerkelijk veel rivierkreeftjes, wel een stuk of 10. Ook zijn er weer enorme wolken met de gewone aasgarnaal te zien, vooral bij de bestelauto die bij het snoekenparadijs staat. En een nieuwe mijlpaal na de niet al te koude winter is dat de duik weer langer dan 50 minuten duurt, de ergste kou is er weer vanaf.

Vandaag dubbel feest: jarig en duik 1500! Het weer is druilerig. Ik heb mijn camera meegenomen om op jacht te gaan naar een foto van een broedende rivierdonderpad maar ik ga met Werner en Marco en met zijn drieën en een camera is niet fijn. Camera blijft dus achter aan de kant. De duik is leuk, we zien twee nestjes. Na een minuut of 25 geeft Werner aan dat hij duizelig is. Ik neem geen risico en breng hem met een geassisteerde opstijging naar boven. Dan blijkt het wel mee te vallen maar ik wil geen risico meer nemen en dus gaan we via het bandenspoor op een meter of 2 diep terug naar de veilige haven

Duikje met Marco en Frank. In het begin is Marco wat aan het stuiteren omdat hij waarschijnlijk te weinig lood heeft, maar dat gaat al gauw beter. Ik wilde eigenlijk naar de Barco om rivierdonderpadden te fotograferen maar Esther en Cyriel hebben ook de camera bij zich en hebben dezelfde plannen. Dat lijkt me een beetje teveel van 't goede dus laat ik mijn camera aan de kant. We gaan de Boulevard St-Michel op. In een bandenstapel zien we een paling. Verder redelijk wat zoetwaterkreeftjes. Bij een roeibootje ligt een enorm zwangere rivierdonderpad, bijna net zo dik als ie lang is. Al met al een aardig duikje      

Ik hou mijn duiken bij in een zelfgebakken Excelsheet (opgeslagen in de Cloud). Hieronder vind je een ingesloten versie van dit bestand. Zinloze informatie voor anderen, nutteloze grafieken, maar ach: iedere gek heeft recht op zijn eigen gebrek... Excel logboek

Al heel lang maak ik geen verslagjes meer van mijn duiken. In mijn logboek schrijf ik meestal nog wel wat op en tijdens vakanties neem ik soms wel een verslagje op in het reisverhaal maar daar blijft het dan ook bij. Wel jammer, want als ik de oude verslagen doorlees, brengt dat toch weer herinnering boven die anders voorgoed verloren zouden gaan. Vandaar een nieuwe poging, te beginnen met vandaag. Het is niet druk op het duikcentrum, zal ongetwijfeld te maken hebben met het mailtje waarin gemeld werd dat de horeca verhuurd is en dat we behalve een kan koffie en een verwarmde kleedkamer niets te verwachten hebben van Outdoor Inn. Vier duikers zijn er en ik ga met Erik op pad. Erik heeft de autowrakken in het duikgebied nog nooit gezien dus besluiten we l'Autoroute de Soleil te nemen. Via het 6 meter platform, wat ik misbruik om de kuitkramp, [...]

Noordzeeduik met Gejo. Eerste duik was prachtige, tweede duik beetje behelpen. Er is nog maar een heel klein stukje over van het wrak, bij de schroef moet 11 man op 2 vierkante meter was niet echt een feest

Artikel geschreven voor de Onderwatersport . Heeft het niet gered. Toenmalig hoofdredacteur heeft wel wat zwaar verminkte stukken tekst gebruikt in een verder door hem geschreven artikel. Zijn stijl, onbegrijpelijk lange zinnen afgewisseld met lelijke oneliners, beschouw ik als heel lelijk, nog los van de schrijffouten. Jammer is wel dat hij mijn naam als schrijver eronder heeft laten staan  :-x . Beneden mij zie ik mijn buddy afdalen langs de ankerlijn. Als ik geen duikbril op had, zou ik me nog eens goed in de ogen gewreven hebben. Ik ben nog maar op 15 meter diepte en voor me zie ik de contouren van het wrak op 30 meter al duidelijk liggen. Het is me duidelijk dat mijn lamp alleen nog dienst hoeft te doen als loodvervanger. Aangekomen bij het anker is de gidslijn al uitgezet op het wrak van L’Espadon, een in 1980 gezonken trawler die nog trots overeind [...]

Via Ton van Eck, die zakelijk contacten had met de firma Deep BV hebben we een middag rondgevaren op de Maarsseveense plassen met een bootje met een sidescan sonar die een prachtige onderwaterkaart heeft gemaakt. Op basis van die onderwaterkaart ben ik aan de slag gegaan om er een 3D model van te maken in Sketchup. Dat gaat best aardig maar is wel heel veel werk (is dus nog lang niet af) en er zijn een aantal beperkingen zoals bijvoorbeeld dat je lagen niet ondoordringbaar kunt maken. Betekent dat je dus dwars door de bodem heen kunt navigeren en de onderkant van het duikgebied kan bekijken, ook geinig.... Dit is wat ik tot nu toe heb. Let op: zoals wel vaker gaat het met Internet Explorer niet goed. Chrome of Firefox gaan wel goed

De wind is wat gaan liggen en schijnt er een zonnetje. Vannacht heeft het weer flink gesneeuwd en naast het hotel is de sleeplift in bedrijf genomen om de lokale inboorlingen omhoog te helpen. Aan de ontbijttafel brengt Andrea wederom de hoofden op hol, zeker als ze voorstelt om het stookhok te laten zien… De weg naar het duikcentrum is gelukkig al ontdaan van de zeker 20 centimeter sneeuw. Bij het duikcentrum wordt al druk gewerkt om een pad over het ijs naar de bijt vrij te maken. De bijt is stijf dichtgevroren maar met een imposante ijszaag wordt in no-time de toegang naar de onderwereld opengelegd. Shakira wordt gek van blijdschap met al die ijsschotsen om te apporteren en te kauwen, het beest is gek… Mario besluit om de omgeving van de bijt te voorzien van een kunstwerk. Met zijn sneeuwschuiver maakt hij een tekening rondom de bijt en [...]

De volgende dag verschijnt iedereen dag fris en fruitig aan het ontbijt. Andrea met haar nijvere bezigheden brengt niet alleen de koffie en thee maar ook de hoofden op hol van sommige hotelgenoten… Uiteindelijk weten we iedereen los te scheuren van ontbijttafel en door een prachtig dik besneeuwd landschap rijden we naar de Weissensee. Het meer is gelukkig stijf dichtgevroren en navraag levert een ijsdikte van 15-20 cm op, evenveel als vorig jaar maar met veel sneeuw ingebakken en het is met name die sneeuw die schaatsen onmogelijk maakt, maar duiken? Dat gaat prima. De ontvangst is als vanouds hartelijk en Shakira (de golden retriever die het geweldig vind om stukken ijs te apporteren, wat wil je nog meer tijdens een ijsduikweekend?) komt al druk kwispelend naar ons toe gerend, af en toe volledig in het dikke pak sneeuw verdwijnend met alleen nog maar het puntje van de [...]

Na het succes van vorig jaar kon een vervolg niet uitblijven en dus vertrokken er een Gejo afvaardiging eind februari naar het verre en barkoude Oostenrijk. De onderneming heeft iets dwaas: bijna 11 uur in auto over de Duitse autobahn, langs raststättes met veel en vet eten, Oostenrijkse tunnels om vervolgens in de kou en sneeuw een paar duikjes te kunnen maken…. Toch is het leuke van dit soort onderneming dat het een soort minivakantie is. De auto pakken scheelt bijna niets met de hoeveelheid rommel die je mee zeult als je 3 weken op vakantie gaat. En als je eenmaal op weg bent maakt het niet uit hoelang je weg bent, de weg erheen zorgt er voor dat je langzaam het vakantiegevoel over je heen voelt zakken. Het landschap veranderd langzaam, na Frankfurt beginnen de heuvels en na München begint het serieuze werk: de Alpen liggen als een machtige [...]

Gelukkig had de Aldi in het magazijn nog een paar dozen erwtensoep staan anders had zich een drama afgespeeld op deze koude donderdag in februari. Een ijsduik zonder erwtensoep is natuurlijk geen ijsduik! Omdat mijn eigen auto bij de garage stond moesten we met een leenauto op pad, niets mis mee behalve dat hij half zo klein is... Als we nog even bij de Gamma stoppen voor wat brandhout voor de vuurkorven kan het dus gebeuren dat je aan de ene kant een zak hout naar binnen stouwt terwijl je aan de andere kant een doos erwtensoep naar buiten perst. Nadat we alle proviand weer bij elkaar hebben gesprokkeld op weg naar het SDMP. De ijsvloer ligt er prachtig bij, mooi dik ijs. Jammer is dat het geen "zwart" ijs is maar bomijs, geen door Al Qaida geintroduceerd wapen in de Jihad, maar een eeuwenoude term voor ijs waar sneeuw [...]

Volgend jaar weer? Ik laat de vraag door mijn hoofd wentelen terwijl het heerlijk warme water me omspoelt. Ik laat me nog wat dieper weg zaken tot ik helemaal ondergedompeld ben in het dampende water. Mijn gedachten gaan terug naar het moment dat de wekker ging: zeven uur op zondag is het eerste hoogtepunt van de dag... Ik stommel uit bed, neem een stevig ontbijt, start de auto en rij naar Glenn. Daar staan de andere, geestelijk ietwat in de war zijnde, mede Gejo-naren. Negen moedige zielen, vergezeld door een groep supporter, hebben besloten af te reizen naar België. Onderweg veranderd het landschap: vlak land maakt plaats voor glooiende hellingen en eenmaal over de grens: serieuze, met sneeuw bedekte maar met zon overgoten, heuvels. Dan de eerste blik op ons voorland: de Ourthe. Snel stromend troebel water van zo'n 4°C, waar we een zwemtocht van 9 kilometer voor de boeg [...]

12 september 5 a.m. De wekker gaat om 5 uur: ^%$#@.... Maar geen bergen zonder dalen en dus klim ik slaapdronken uit een diep dal, werk een snel ontbijt weg en spring in de al eerder volgepakte auto. Buddy Remco staat al klaar en dus rijden we om half 6 richting IJmuiden. Even over half 7 zien we de zon op komen, tenminste in de verte wordt het lichter. Raar alleen dat de zon vandaag besloten heeft om in het noorden op te komen. Na nog 10 minuten wordt duidelijk dat we niet met een kanteling van de aardas te maken hebben maar dat de Hoogovens genoeg licht produceren om de zon te imiteren. De boot is al druk met duikers, Gejo fleeces en windstoppers zijn in de schemering druk doende om de spullen aan boord te brengen, tegen gewerkt door laag water dat er voor zorgt dat het hoogteverschil [...]

Plongée glacial... Het koude water dringt mijn wanten binnen, kruipt langs mijn nek langzaam mijn cap in en door mijn droogpak heen voel ik dat het fris gaat worden… Maar koud? Als geboren Watje ben ik niet zo van kou maar eigenlijk is dit goed te doen, merk ik tot mijn opluchting. Waarschijnlijk komt het door het contrast met de snijdende wind boven op het ijs en het dus relatief warme water van zo’n 3 graden onder het ijs. Wij, Glenn, Willem en Hennie zijn in Frankrijk aangeland, naar een lange rit over Franse Peage, met een snelheid die iets boven de toegestane limiet lag en toch krijgen we het voor elkaar om te laat te arriveren. In het donker, met regen, op zoek naar een weg die TomTom niet kent, navigerend op de beruchte Franse bewegwijzering: was dat een bordje? Ja en ook de afslag die we moesten hebben…. [...]

Het schemert al als we vanaf onze safariboot overstappen op de dhoni, de bijboot die ons naar de duikstek gaat brengen. De lagune waar we afgemeerd zijn, aan het einde van deze één na laatste duikdag, heeft een smalle doorgang in het rif die gemarkeerd is met één groen navigatielicht, uiterst ongebruikelijk in Maldiven maar erg nuttig want de nacht is intussen in volle omvang neergedaald. In nog geen 10 minuten tijd veranderd de dag in nacht zo dicht bij de evenaar. Een zonsondergang fotograferen? Zorg dat je je camera bij de hand hebt, want even niet op letten en de zon is weg. Intussen heeft de dhoni de smalle doorgang gepasseerd en navigeert de stuurman met 3 kleine eilandjes aan de verre horizon als leidraad naar de duikstek voor de nachtduik. Voor het eerst is de hemel volledig onbewolkt. De hoeveelheid sterren is altijd overweldigend als je afkomstig bent [...]

Stel je voor: een lang gerekt eiland aan de uiterste zuidpunt van het Ari atol. Ver achter ons de dhoni met twee bemanningsleden op het dak en voor ons in de verte het kleine bijbootje met op de voorplecht een speurend bemanningslid dat in het dagelijks leven ober en bartender is van de boot. Boven op de brug staan 4 man van de bemanning het water af te turen en er wordt druk getelefoneerd met zowel de bijboot als de dhoni. We zijn intussen voor de derde keer voor het zelfde resort langs gevaren en nog steeds wordt er gespannen getuurd. Dan opeens: whaleshark, whaleshark, whaleshark! Paniek aan boord, iedereen rent naar zijn snorkelspullen, de een vergeet zijn zwembroek aan te trekken, een andere laat zijn snorkel in zijn hut liggen en een derde probeert zijn duikbril over zijn gewone bril heen aan te trekken. We staan met de hele [...]

Natuurlijk is het niet altijd rozengeur en maneschijn, deze duikvakantie was absoluut geweldig maar geen bergen zonder dalen. Neem bijvoorbeeld Matha Kandu (kandu staat voor kanaal en mocht je ooit naar de Maldiven gaan, kanaalduik = stromingsduik…) De briefing: op de hoek van het kanaal is veel groot leven te zien: haaien, tonijnen, napoleons, makrelen. De route: komt de stroming vanuit het oosten en is hij niet te sterk dan kun je proberen het kanaal over te steken, is hij te sterk maak dan de grote oversteek niet, en komt de stroming uit het westen, ga dan maar bidden… Het devies: zo snel mogelijk naar beneden, vast houden aan een rotspunt en toe kijken. De uitvoering: een enkeling slaagt erin om op de hoek van het kanaal te komen en ziet zelfs in de grot op 35 meter drie prachtige spookmurenes. De stroming giert stevig over de monding van het [...]

Zaterdagmorgen 19 mei, SDMP. Het is prachtig weer, het zicht in Maarsseveen in fantastisch, het onderwater leven is op zijn mooist en dan zal het je gebeuren dat je duikleider moet zijn, of bardienst hebt....Al die duikers die terugkomen hebben snoeken, voorn, baarzen, karpers gezien, grote verhalen over prima zicht en wij maar droog staan. Aan het eind van de ochtend zijn we zo getergd door alle enthousiaste verhalen dat Gerard en ik gaan proberen ons middagschema om te gooien om te gaan duiken. Met dank aan de dames ;-) lukt dat ook en dus komen we om een uur of twee voor de tweede keer die dag aan op het SDMP, melden ons bij de duikleider van Lake Diving en gaan ons optuigen. We willen naar 't zogenaamde "Snoekeneiland" dus wordt de fles nog even extra opgepompt want het blijft een pokken eind duiken. De kompas wordt gezet, we [...]

Vrijdagmiddag 3 juni, vijf uur: het filenieuws meldt een file van 13 kilometer bij Rotterdam en sluit af met een waarschuwing om niet de weg op te gaan tenzij het echt noodzakelijk is omdat er wolkbreuken, zware onweersbuien en windstoten worden verwacht, kortom het ideale begin voor een weekendje Grevelingen. De file is nog wel te ontwijken maar eenmaal voorbij Rotterdam breekt de hel los. De regen valt echt met bakken uit de hemel, de bliksem levert bij vlagen prachtige beelden op en tijdens buien begint het onderscheidt tussen hemel en aarde begint langzaam te vervagen. Op een bepaald moment stelt mijn medereiziger voor om vast preventief het droogpak aan te trekken. Maar aan alles komt een einde en zo rijden we met een zonnetje op het bolletje Scharendijke binnen. De Avanti ligt al in de haven en rond een uur of 8 is iedereen paraat voor vertrek. Aan de [...]

Op een heerlijke rustige boot varen we uit naar onze derde duik. We gaan op een bijna loodrecht uit het water komende rots duiken. Onderwater is gaat de rots net zo loodrecht door tot op zo'n 30 meter. We dalen af tot de bodem met het idee om cirkelend rond de pilaar op te stijgen maar we zien veel moois op de bodem, onder meer een grote octopus waardoor we (ik) veel lucht verbruik en we het rondje niet vol kunnen maken. Op een plateautje ligt een klepper van een tandbaars te rusten en als we rond de vijf meter uitduiken, zien we een scheetig mooi scheel gewei slijmvisje. 's Middag maken we een duik bij Ferranelles aan de zuidkant van de Medes eilanden. Het is weer een prachtige duik, we zien drie enorme schorpioenvissen van wel een halve meter lang, een octopus, naaktslakken en een sidderrog, kortom na vier [...]

Zaterdagmorgen met de auto vertrokken, geslapen in Toulouse, gisterenmiddag aangekomen in Estertit en vandaag duiken. Gelukkig maar want boven water is het niet echt "our cup of tea", het is echt Costa Brave gebied en het is bovendien bloedheet. We duiken met Calypso en gisterenmiddag zijn we al even in wezen checken. Jacqueline, de Belgische vrouw van de eigenaar, is aardig maar is dat voornamelijk omdat we geld waard zijn. Als we de medische verklaring niet op orde hebben (in Nederland 3 jaar geldig in Spanje maar 2 jaar) maakt ze geen enkel bezwaar. De eerste duik gaat naar Salpatxoy, het grootste eiland van de Medes eilanden. Deze vormen een onderwaterpark en zijn daardoor erg interessant om op te duiken. Op de boot is het erg druk, te druk naar mijn smaak, maar goed, eenmaal in het water heb je daar geen last meer van. Onderwater komen we op een [...]

Tanja heeft nog een workout dus weer ga ik alleen op pad. Bij het AC restaurant staan 8 man waarvan 5 duikers. Paul is duikleider en Ko loop stage. We gaan naar Vinkeveen en als we daar aan komen is het al erg druk. Het begint ook nog eens te gieten als we om staan te kleden dus is mijn onderpak al nat voor mijn lekkende rits daar een bijdrage aan kan leveren. Ik duik met Bas en Riet, twee aardige mensen die van de eerste lichting van het "nieuwe" Gejo zijn blijven hangen. We gaan te water en komen eerst bij de bus uit en neuzen daar wat rond maar zien niets. Als we dieper gaan zie ik op 13 meter diepte een modderkruiper liggen. Dat is een zeldzame vis waar zelf de aanleg van de Betuweroute voor is stil gelegd omdat hij in een slootje was gesignaleerd in [...]

Tanja heeft een open dag van de sportschool, dus vertrek ik alleen naar Maarsseveen. Daar is het druk, ik zou eigenlijk Frits en Donald gaan helpen met het uitzetten van het parcours voor de sportdag maar omdat er te weinig begeleiding is ga ik op pad met Irene en An. Ze hebben allebei al bijna twee jaar niet meer gedoken en dat merk je. De bril loopt vol, oren willen niet klaren en ze zijn zo druk bezig met alles in de gaten houden dat ze vergeten elkaar en mij in de gaten te houden. Twee keer raken we elkaar kwijt en moeten we een vrije opstijging maken. Het zicht speelt overigens ook een rol van betekenis want dat is er niet. Uiteindelijk komen we uit bij het wrak waar we naar op weg waren en probeer ik dwars door het duikgebied naar de punt te navigeren, maar dat slaagt [...]

Tanja is duikleider, dus duik ik met Remco. We gaan naar de Beldert. De vorige keer dat we hier waren was het zicht uitermate slecht. We liggen er als eerste in en als we op de steiger staan zien we al een snoek in het water liggen. Als we eenmaal in het water zijn zien we werkelijk geen enkel levend wezen. Halverwege zie ik een kokkerjuffer en maak er maar een foto van om in ieder geval iets gedaan te hebben. We zien wel een bloeiende onderwaterplant, echt met een bloempje, een beetje lijkend op Kamille. Als we bijna terug zijn ziet Remco onder de boot die vlak voor de steiger ligt, een enorme snoek, meer dan een meter lang. Hij zwemt weg richting het riet en we achtervolgen hem even. Een prachtig groot beest met een hoge dikke rug, hij wil echter niet al te fotogeniek gaan staan, maar [...]

Terwijl Gejo gaat kompasduiken in Oostvoorne, gaan Remco en ik om 7 uur op pad om te gaan duiken in Zeeland. Rond een uur of half negen komen we aan bij de Bergsche Diepsluis of ook wel bekend als de Oesterdam. Het is erg rustig op het parkeerterrein, maar als we ons om staan te kleden loopt de parkeerplaats vol. Voor de grote meute uit verdwijnen we onder water. Een tweetal duikers die net weer bovenkwamen verteld ons dat er een oefenplatform is op 11 meter diepte. We gaan er al kompassend naar op zoek en vinden hem ook nog! Het zicht is erg slecht, niet veel meer dan 2 meter, en de bodem loopt niet over van het leven. Op het platform is het echter prachtig. De reling van het platform is prachtig begroeid. We cirkelen er omheen en fotograferen ons suf. Een paar prachtige hooiwagenkrabjes, een botervisje, veel [...]

Weer heeft Tanja mij in de steek gelaten, dit keer om een weekend te gaan fietsen met mijn (schoon)zussen. Gisterenavond ben ik met Jeroen Warmoeskerken in het zwembad wezen duiken. Het was voor Jeroen de eerste keer. Na een korte inleiding en uitleg van de zooi die je allemaal op je nek krijgt, gaan we te water. Het gaat erg goed, hij heeft een goed gevoel voor trimmen en kan gelijk van het begin zichzelf redelijk uitgetrimd houden. We maken een rondje door het ondiepe, oefenen nog wat met uittrimmen en maken vervolgens een rondje door het diepe, dat gaat allemaal erg makkelijk. Gerard loopt ook rond, want Greet is ook met haar eerste duik bezig. Die wil op Bonaire gaan duiken en gaat met Jerry onderwater. Terug naar zaterdag. Als ik aan kom, komt Gerard gelijk op mij af want hij is gisteren weer door zijn rug heen gegaan [...]