Duikverslagen

Terug Ergens in alle communicatie moet ik een memo gemist hebben. 18 uur aankomst is niet hetzelfde als 18 uur vertrek. Zeker niet als je de hoeveelheid spullen ziet die een mens mee moet sjouwen om een weekje door te kunnen brengen op zee. Maar vele handen maken licht werk en dus veert mijn auto opgelucht op als de spullen eruit zijn, is de boot nog een beetje voller geworden en worden de trossen losgegooid terwijl ik nog maar nauwelijks aan boord sta. Op een zonovergoten, bijna windstille avond begint de motor te brommen en varen we de haven van Stellendam uit. Meer dan 3 jaar geleden is het dat ik de Noordzee opging. Een nieuw virus dat rondwaarde, een nieuwe baan die aanmerkelijk meer tijd en aandacht vraagt kortom het is er niet van gekomen maar daar komt nu verandering in: de zilte lucht, het schuim van de boeggolf, [...]

Om 8 uur worden we gewekt door Ali die meldt dat de eerste geplande locatie niets gaat worden omdat er zeer hardnekkige mist hangt. Op hoop van zegen varen we door naar Sundneset, Barentsoya. Daar is in ieder geval de mist weg. Een blik overboord maakt echter duidelijk dat het onderwater nog wel behoorlijk mist. Een vieze bruine smurrie stroomt langs het schip. We krijgen een briefing en Hendrik vraagt wie er duikt. Natuurlijk Dan maar de rest haakt af. Ik heb slecht geslapen en worstel om wakker te worden en een duikje in poolwater lijkt daar een prima remedie voor te zijn dus ik besluit met Dan te buddy’en. We hebben alle ruimte van de wereld in de zodiac als we vertrekken met Hendrik als stuurman\duikleider. We gaan op zoek naar een splitsing van stromingen waardoor we in een gebied met beter zicht terecht zouden kunnen komen. Om [...]

Het is grauw buiten als ik de eetzaal in stap. Daar zit de rest van het gezelschap al aan de inmiddels tot Nederlands grondgebied verklaarde tafel. Het schip is afgemeerd bij een poolwoestijn en daar gaat dan ook de wandeling plaats vinden. De enorme ijskap van Noraustland die zo’n 170 kilometer breed is, heeft hier een puinvlakte gecreerd waar behalve hier en daar wat mos, verder niet op groeit. Voor ons duikers staat er wat anders op het programma, namelijk een ijsbergduik. Hendrik heeft gescout en een bruikbare kandidaat gevonden. Het zicht is uitermate beroerd, als ik zeg 1 meter dan is dat 50 cm naar links en 50 cm naar rechts. Ik duik met Dan en die vind alles leuk zolang het maar onderwater plaatsvind dus ik duik als een trouw schoothondje achter hem aan. Niet dat de ijsberg niet leuk is. Onderwater heeft het smeltproces er een prachtige [...]

Checkduik voor Natasja, beetje onrustig begin met 3 duikers maar daarna wel okay. Heel dik veld met kelp, beetje saai maar wel aardig wat naaktslakken We zijn op weg naar de duikstek op Phipsoya. Niet dat daar een duidelijk beeld over is want vrijwel elke duikstek vind plaats onder de noemer “it’s an expedition”… Op de hoek van het eiland worden we na het gebruikelijke getob om opgetuigd te raken, overboord gezet. We dalen af en landen in een enorm kelpwoud. Her en der vinden we wat naaktslakken en spinkrabben maar de duik blijft alsmaar boven het kelpwoud en na 30 minuten heb ik dat wel gezien. We stijgen op en worden aan boord getakeld. Het tweede buddyteam van Frank, Esther en Dan komt ook boven. Tijdens het aan boord klauteren wordt de traditie die gisteren begon met de verspeelde vin van Frank doorgezet door Esther die ook en vin [...]

Terug op de boot is het tijd voor een lunch waar qua omvang menig diner jaloers op zou zijn. Het is heerlijk maar de keuze is reuze en vooral calorierijk…. Tijd dus voor een dutje want met een volle maag mag je niet duiken zei mijn moeder vroeger al. Rond drie uur schalt er wederom een diver special door de intercom en dus staan we even later om op te tuigen. Dikke onderpakken, dikke sokken, dubbele onderhandschoenen onder de droogpakhandschoenen, kortom we bereiden ons voor op een koude duik. Enige nadeel is dat dit plaats vindt in de laarzenkamer waar ook een droger staat te draaien. Ik ken een oud Gejo-leidsman die gezegd zou hebben: de reuzel loopt uit m’n reet….Gauw naar buiten dus om af te koelen. Zodiac ligt klaar en na enige verbouwwerk van Hendrik (duikgids en handige jongen als het gaat om om te wisselen hoge drukslangen…) [...]

Frustratie Terwijl de meeste mensen, vaak nog met een licht bonkend hoofd, aan het bijkomen zijn van het nieuwjaarfeest, bonkt boven de Wadden de MSC Zoe in het holst van de nacht snoeihard op de zandbodem en verliest 342 container. En in tegenstelling tot een bonkend hoofd na een feestje dat met een goede nacht slapen te verhelpen valt, kwam de Noordzee terecht in een nachtmerrie die 9 maanden later iedereen nog hoofdpijn bezorgt. Onze Noordzee… De Noordzee die wij schoon willen duiken. De afgelopen 13 expedities hebben we bijna 60.000 kilo zooi verwijderd in onze opruimwoede. En dan komt er opeens zo’n monsterlijk groot schip die in een poging de kortste en dus goedkoopste route te nemen, meer dan 50 keer de hoeveelheid van al onze inspanning bij elkaar in zee dumpt. U begrijpt de frustratie… Die frustratie is voelbaar aan boord want vandaag zijn we voor het eerst [...]

Het is half 11 ’s avonds en we hebben net het avondeten achter de rug. Waar normaal gesproken het ritme van de dag bepaald wordt door wanneer je op kantoor verwacht wordt of hoe laat de hond eruit moet, is er aan boord van het expeditieschip maar één factor bepalend en dat zijn de momenten waarop gedoken wordt. Een late duik betekent dat de tovenaars uit de kleine kombuis er voor zorgen dat er een laat diner op tafel verschijnt en dus is het half 11 voor de tafel leeggeruimd is. Zoals gewoonlijk wordt er na het eten een korte evaluatie gedaan van de afgelopen dag en vooruit gekeken naar de komende dag. Een mooie maar diepe duik, een frustrerende duik waar 9 duikers hun tanden hebben stuk gebeten (figuurlijk, dat wel…) op een te taai net en een mooie duik op de Ernst 38, een wrak vol leven met, [...]

Wij, van de kaste der supportduikers, kijken altijd met beetje smalend naar de fysieke prestaties van fotografen en filmers. Toegegeven, artistiek overklassen ze ons en hebben we niets in te brengen: veel verder dan een stuk oud net in de vorm van een tafelkleed snijden reikt onze creativiteit niet. Nee, dan de woeste fysieke inspanningen die de supportduikers moeten etaleren om hun werk te doen. Tornado’s van stof cirkelen naar de oppervlakte als de roedel een net tegenkomt dat afgedreven is van het moederschip. Het net wordt verscheurt en in stukken mee terug naar het nest genomen. Als het gaat om fysieke inspanning zijn de supportduikers het alfaduikertje van de roedel. Soms wordt je als supportduiker echter noodgedwongen, dwars tegen je jachtinstincten in, meegestuurd met één van die creatieve geesten. Dat voelt soms een beetje als zo’n man in een zwart pak, zonnebril en zo’n ding in je oor met [...]

Af en toe word ik wakker en half slaapdronken realiseer ik me dat ik niet thuis in mijn bed lig. Niet dat ik er ervaring mee heb, maar volgens mij moet een waterbed ongeveer zo aanvoelen. Heel subtiel wieg ik een beetje heen en weer. Pas als mijn grijze cellen nog iets meer uit de slaapstand komen dringt het tot me door dat het een prachtig schip van zo’n 55 meter is dat me langzaam weer in slaap wiegt als één gigantisch waterbed. Zeg maar XXL. Iets te vroeg gaat vanmorgen de wekker maar ’t is voor ’t goede doel. We zitten midden in Expeditie Noord! Een paar duiken om er in te komen rond de Bruine Bank en Klaverbank en dan door naar de grootste bank van Nederland: de Doggersbank. Verder weg van je email, WhatsApp, TV, SMS, telefoon, agenda, kranten en files kun je in Nederland niet komen. [...]

Weer eens op pad met mijn liefie, nieuwe objecten van het duikgebied verkennen. Leuk duikje! Filmpje zegt alles

De laatste duik op de Borkumse Stenen Als ik boven kom aan het einde van de duik is de zee ruw: de golven tot een meter of twee hoog zijn een goed excuus om mijn ademautomaat in te houden. De zodiac is druk bezig om het rijtje duikers dat aan de lijn ligt te stuiteren af te voeren naar de Cdt. Fourcault. Toch is het ook wel weer relaxt: vest vol geblazen, vinnen boven water, de lijn stevig vasthoudend lig ik heerlijk in een lekker zonnetje na te genieten van een mooie duik. Ik realiseer me dat we de laatste duik op de Borkumse Stenen gemaakt hebben van deze expeditie. Een gebied dat zijn bijzondere eigenschappen te danken heeft aan het feit dat er meer dan 100.000 jaar geleden hier alleen maar ijsduiken gemaakt konden worden. De Saalien ijstijd had Noord-Europa in zijn ijzige klauwen en toen de zon eenmaal [...]

Duikje met Louise, wordt een topduik: dikke snoek, modderkruiper, donderpadjes, veel voorn en jonge baars

De boot helt angstaanjagend over naar bakboord en de oude zeemanswijsheid die 1 hand voor het schip en 1 voor jezelf adviseert, slaat de plank dit keer volledig mis. Twee handen heb ik nodig om overeind te blijven. Ik worstel de trap op langs de lege plek waar voorheen de stapel kotszakken lag. De wind staat vol op de deur dus slechts met veel geweld krijg ik hem open. De snijdende noordoostenwind slaat me in het gezicht, maar gelukkig heb ik mijn zuidwester omgekeerd op. De regen gutst naar beneden uit een loodgrijze lucht, die slechts af en toe fel verlicht wordt door de bliksemschichten die de enorme donderklappen voorafgaan. Eenmaal boven bij de stuurhut zie ik kapitein Pim die zich met een dik touw vastgesnoerd heeft aan het stuurwiel. Voor ons slaan de metershoge hoge golven over het voordek. De boeg verdwijnt volledig onder de golven maar gelukkig weet [...]

De tweede duik voor de driftduik specialty gaan we zo'n 4 uur na de kentering maken en is een groot contrast met de vorige. Het plan was om naar een meter of 20 te gaan maar al bij het afdalen blijken we een stroming te hebben die tegen de dijk op staat. Naar beneden zwemmen betekent dus tegen de stroming in. We ploegen een paar minuten tot we op een meter of 14 zijn. Ik ben het zat en geef aan Frank aan dat we gewoon maar met de stroming mee gaan. Dat gaat gelijk in volle vaart omhoog tot we op een meter of 12 zijn, dan valt de stroming volledig weg, krijgen we zelfs een beetje tegen om vervolgens weer mee getrokken te worden. Het gaat echt flink sneller dan de eerste duik en zeker in het begin is het onrustiger. Het is wel grappig om te ervaren. [...]

Vandaag driftduik specialty met Ferry van Dorst. 't Is een mooie dag, fris windjes maar zondag. De locatie: Wemeldinge. Tot nu toe heb ik hier een keer of 3 gedoken en dat waren 3 rukduiken. Maar omdat ik altijd veel auto's met duikers zie staan moet er haast wel wat te zien zijn. De eerste duik is zo'n anderhalf uur na de kentering. Ik duik met Frank die in het begin niet genoeg lood blijkt te hebben. We zwemmen naar de "drop-off" en eenmaal voorbij de 2 meter gaat het prima. De stroming is mild en voert ons langzaam mee. We zijn op aanraden van Ferry naar een meter of 15 afgedaald en dat lijkt een goeie keuze. Het zicht is redelijk, zo'n meter of 4 en we zien veel leuke dingen: galathea's, veel kreeften op pad, twee jonge sepia's, zeedonderpad, spinkrabben en pitvissen. We komen zo'n 150 meter verder [...]

Na de rottige duik van afgelopen zaterdag vandaag een rustig duikje. Het zicht is mager te noemen, voor het eerst in hele lange tijd. We gaan de Boulevard Saint-Michel af, zien veel klein grut, een soort van mini-sardine run maar echt veel bijzonders zien we niet. Wel een heerlijk relaxt duikje. Joop en Gemma zijn in Nederland en komen even langs op het duikcentrum. Erg gezellig om ze weer eens te zien.

Lekker duikje met IJdo. In het begin nauwelijks leven maar als we omdraaien zien we een flink aantal grote scholen baarsen. Meer dan ik ooit gezien heb eigenlijk. Een paling ligt in het groen te rusten maar bij nadere inspectie blijkt hij nog wel te leven maar niet van harte. Zoals altijd schat ik weer totaal verkeerd in welke afstand het is tot de instap en als we boven gluren zijn we na 60 minuten nauwelijks halverwege. Ik probeer mijn vest op te blazen om even te overleggen met IJdo maar ik hoor op mijn rug net zoveel lucht uit mijn vest lopen als ik er in pomp. Dan maar op mijn droogpak verder. Ik schrik me het apezuur als er vlak naast me een dikke karper wegschiet uit het dikke groene matras. Even verder op zitten er nog twee die zich rustig laten bewonderen. Terwijl ik er nog mee [...]

Vandaag de eerste wrakduik op de Noordzee van Marieke. De voorspellingen zijn uitstekend: 40 cm golfhoogte, temperatuur boven water 28ºC, onder water 17ºC en windkracht 2. We duiken mee met Get Wet. Het is maar zo'n anderhalf uur varen naar de Panago en we liggen er dus vroeg in. Marieke is zenuwachtig maar doet het uitstekend. We gaan te water, driften naar de boei, een OK teken en we dalen af naar het wrak dat naar op een meter of 20 diep ligt. Het zicht is niet al te overdreven goed, maar toch zeker een meter of 4. We komen op het wrak aan bij de grote stoomketel die recht overeind staat. We gaan verder langs de gidslijn en zien overal donderpadden. Ik zie ook nog een rode poon wegschieten. Na een minuut of 5 komen we een buddypaar tegen dat met flinke snelheid terug naar de afdaallijn zwemt terwijl [...]

Eigenlijk is het te warm om zo'n dik pak aan te trekken maar met de belofte van een thermocline met temperaturen rond de 12° graden vind ik toch Marieke en Frank bereidt om een duikje te gaan maken. Het zicht is prima en inderdaad koelt het lekker af. Boven de 4 meter is temperatuur zo'n 23° graden maar daaronder daalt het al snel naar 17° en beneden de acht is het verfrissend 12°. De duik zelf is niet spectaculair op de snoek aan het einde na. Wel erg relaxt.

Tweede duik gaat plaatsvinden op de Adder. We varen langs de kust richting Scheveningen. Kans voor een decodutje. De duik is pas om half 8. Het zicht lijkt behoorlijk veel slechter en bij het afdalen blijkt dat inderdaad het geval. Eén meter maximaal. We raken Jan al gelijk bij de ankerlijn kwijt en het zicht is zo slecht dat we niet eens gaan zoeken. We maken een snel rondje en vinden hem weer terug. Na een half uurtje rondtasten besluiten we te stoppen. De twee gezichten van de Noordzee in één dag...

Per ongeluk heb ik woensdag niets te doen op mijn werk dus bel ik 's avonds met Ben om te zien of er nog plek is op de Aquila waarmee Duik de Noordzee Schoon naar de Noordzee gaat. Dat kan. Beroerde voorbereiding natuurlijk omdat ik natuurlijk niet gevuld heb maar ook daar gaan we wel weer een mouw aanpassen. Het is prachtig weer, 27 graden en een vlak zeetje. De eerste duik gaan we naar de Klipper en die duik is wonderschoon. Het anker ligt midscheeps en als ik naar links of rechts kijk kan ik zeker 20 meter ver kijken. De boeg is prachtig, staat trost overeind. Net onder het dek zit een groot gat waar de boegspriet in zat. We gaan op zoek naar lood en vinden meer dan ons lief is. Ik duik met Corrie en Jan. Die laatste zijn we snel kwijt omdat Ben hem in [...]

Omdat we toch tijd zat hebben vanwege de extra schrikkelseconde gaan we weer eens een doordeweekseduik maken. Everdingen heeft bij mij niet echt een positieve klank want tot nu toe heb ik er eigenlijk alleen naar slecht zicht gehad. Maar een paar berichtjes op Facebook spraken over prima zicht dus nieuwe ronden, nieuwe kansen. De temperatuur boven water is rond half 9 nog steeds een graad of 30 dus als we te water gaan zaken we gelijk door tot onder de thermocline. Dat is lekker koel, graadjes of 7. Het zicht is inderdaad prachtig, zeker een meter of 10. Maar de kou begint vervelend te worden als mijn polsseal nog steeds lek blijkt en mijn arm kletsnat wordt. We gaan wat hoger en komen in de grootste concentratie garnaaltjes ooit terecht. Je wordt er gewoon scheel van. We zien nog een snoek op een wrakje van een roeiboot maar behalve [...]

Na een dikke uur terug bij de steiger, gauw de lens verwisselen terwijl Frank in het water wacht. Ik besluit om de macro (60mm) mee te nemen maar het blijft een lastige beslissing. Dat blijkt onderwater ook zo te zijn. Ik wil een zebramossel of posthoornslak op de rietstengels fotograferen maar met name de posthoornslakken blijken zo fors dat er alleen een detail opname van te maken is. Het riet beweegt namelijk te veel om meer afstand te nemen, focussen is kansloos resulterend in vage vegen als foto. We proberen er een half uurtje het beste van te maken en ik besluit om bij het kasteel nog wat donderpadjes te zoeken "voor de zekerheid". Onder de banden naar de eendenkooi zijn er altijd wel wat te vinden en inderdaad er ligt een stoere rivierdonderpad op het zand. Hij is zeker 3 centimeter groot maar heeft geen zin om zich onder [...]

Dat is een tijd geleden, lief dagboek... Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik niet al te veel duiken gemaakt heb in het zoete water. Wel natuurlijk een weer prachtige expeditie gemaakt met Duik de Noordzee Schoon naar de Borkumse stenen. Maar vandaag eindelijk weer eens een thuis wedstrijd en er moet gelijk gewerkt worden want het is de dag van het MOK 2015. Het Maarsseveense Onderwaterfotografie Kampioensschap is inmiddels een begrip geworden en ik heb een eer te verdedigen aangezien ik vorig jaar gewonnen had in alle categorieën. Frank is weer bereid om geduldige buddy te zijn en we gaan als eerste met de groothoek te water. Het plan is om een foto te maken van waterlelies waarbij je door het oppervlak ook de bovenwereld kunt zien. Dat valt niet mee en het resultaat is redelijk maar niet zoals ik gehoopt had. We experimenteren nog wat door, onder meer met [...]

Weer eens een duikje met mijn lief, tijd geleden. We besluiten om naar het snoekeneiland te gaan om te zien hoe het fonteinkruid er bij staat. Ik moet mijn uiterste best doen om goed uit te komen want we zijn eerder ingestapt dan anders en blijven wat langer ondiep. In een van de "dalen" van het onderwaterlandschap ziet Marieke een dikke snoek liggen die uiterst relaxt blijft liggen....Geen camera...Even verder op schrik ik mij een ongeluk van een enorme karper die rondscharrelt. Ik tik Marieke aan en die kijkt al even verbijsterd over de afmetingen. Verder naar het snoekeneiland. Altijd als je denkt we zijn er moet je ongeveer nog eens zo ver, zelfs als je dit verschijnsel meeneemt in je inschatting... De begroeiing van fonteinkruid is al weer uitbundig en reikt bijna tot aan het oppervlak. We maken een rondje maar zien geen snoeken totdat we bij het bordje [...]

Eerste duik van de doordeweekseduik van Gejo. Lekker druk, man of 10. Ik duik met Esther en we zien al vrij snel bij de bus een dikke snoek hangen, die echter gauw vertrekt. Ik pluis de bus uit maar vind de snoek nergens meer terug. Boven op het dak gekomen zie ik naast mee Cyriel en SuzanT hangen, als ik in mijn ooghoek opeens de snoek langs zie zwemmen. Hij zwemt zowat tegen Suzan aan die niets in de gaten heeft. Pas als zowel Cyriel als ik haar waarschuwen ziet ze de klepper voorbij zwemmen. We gaan verder en gaan via het reddingsbootje naar de veenwal. Daar zitten zoals altijd heel veel kreeftjes, maar we zien ook nog een paar snoeken en twee palingen. Eentje wordt achtervolgt door een snoek maar telkens als ik denk dat hij toe gaat slaan, doet hij niets. Het is een beetje een suf beest. [...]

Een duikje bij de Zeelandbrug. We moeten er vroeg uit want om kwart voor 8 is de kentering. Alleen Suzan en ik zijn zo gek... Suzan hoopt om haar eerste sepia te zien. Volgens Esther heeft ze die vorig jaar al gezien maar dat was een jonge sepia en die was zo klein dat hij volgens Suzan niet mee telt. Op de parkeerplaats is het nog relatief rustig dus kunnen we redelijk vooraan staan. Het zicht vanaf de kant lijkt heel goed maar zoals wel vaker blijkt het op diepte minder goed. We gaan iets te vroeg te water en dat hadden we beter niet kunnen doen. We worden aardig door de stroming meegenomen, niet zo heel erg dat het niet te controleren is maar wel genoeg om het begin onrustig te maken. Zie je wat leuks, is het al weer voorbij. Bij de pilaren stroomt het helemaal [...]

't Is Wereldkampioensschap onderwaterfotografie dus het is druk op de wedstrijdlocaties en dus wijken veel mensen uit naar andere stekken. We willen eigenlijk nogmaals naar Willem's rif maar daar aangekomen staat de parkeerplaats tot de nok toe vol. We besluiten om naar Den Osse haven te gaan om het daar te proberen en rijden dus langs de parkeerplaats van de Nieuwekerkweg en tot onze verrassing is er daar genoeg plek. We gooien de plannen om en draaien de parkeerplaats op. Even een praatje met wat bekenden en dan te water. Het zicht ondiep is prima maar rond de reefballs is het druk geweest, dramazicht dus. In het ondiepe gedeelte zien we een standkrab die lekker een botervisje op zit te eten, grappig gezicht. Dieper is het slechter en besluiten we na een half uurtje te vertrekken. We zien nog wel twee zeedahlia's maar dat is dan ook wel het hoogtepunt. [...]

Schandalig natuurlijk: hebben ze een duikstek naar mij vernoemd, heb ik nog nooit het fatsoen gehad om er een duikje te maken. Vandaag dus Willem's rif, de meest westelijke duikstek van de Greveling, vlak naar 't Koepeltje. Het is een stukje lopen maar grote voordeel is dat je niet over een dijk heen hoeft te klimmen en de instap is ook heel eenvoudig, zolang je maar aan de oostkant langs de paal zwemt omdat je anders vastloopt met je fles op een basaltdijkje vlak onder het wateroppervlakte. De duik is verrassend leuk, heel open, gevarieerd, met veel zandvlaktes afgewisseld met wat hard substraat. Ik vind het echt sepiola territorium maar ondanks intensief speuren vind ik er geen. Al met al een toffe duik.

Verhuizing, verkoudheid, weekendje Limburg, allemaal goeie of geldige redenen om niet te duiken maar gevolg is wel dat ik helemaal chagrijnig ben van gebrek aan stikstof. Vandaag gaan Marieke, Suzan & Ineke helpen bij het WK onderwaterfotografie dus gaan Esther en ik op pad voor een duik. We beginnen bij Bergsediepsluis in de hoop sepia's te vinden. Het platform lukt nog wel maar sepia's vinden niet. Beetje saaie duik. Na lunch in Tholen gaan we door naar Zoetersbout. Redelijk rustig, een stuk of 10 auto's. De duik is aardig maar niet heel bijzonder. We zien veel eitjes van de citroenslak maar de slak zelf vinden we niet

Het weer is onverwachts mooi en dus gaan we een dagje naar Zeeland. We beginnen bij Dreischor. Het zicht is mager en er zijn een aantal spartelaars die het zicht nog verder verslechteren. De duik (met voor het eerst weer nathandschoenen) is aardig maar niet bijzonder. Na een lunch bij de Oude Smisse in Zonnemaire (lekkere burgers!) maken we de tweede duik bij de Nieuwekerkweg. Ik zie JackieO en spreek hem nog even over de komende expeditie. De duik is veel leuker dat de vorige. Er zitten overal botervisjes, in het ondiepe zitten honderden oorkwallen en we zien een zeedahlia. Kortom lekker duikje, leuke dag.

Vandaag met Leonie en Jeroen op pad. Leonie zou als eerste moeten kompassen maar bij de uitleg van hoe het ding werkt blijkt er een dikke barst in het kompas te zitten, plan mislukt. Dus is Jeroen de sjaak. Ik verwacht dat het volgens de bekende patronen zal verlopen: hij zit zo op zijn kompas te neuzen dat hij of naar boven stuiters of het zand in gaat. Dat valt 100% mee en hij navigeert vrijwel zonder stuiteren ook nog eens redelijk strak naar het 6 meter platform. Daar doen we een oefening brilletje klaren waarbij Leonie een beetje gemeen speelt door slechts een paar druppels in haar bril te laten lopen. Is waarschijnlijk nog een beetje huiverig en ik kan haar geen ongelijk geven, vind het zelf ook een nare oefening. Volgende keer moet ze er echter wel aan geloven want nare oefening of niet, het is wel een [...]

Nachtduik in het kader van de 2* opleiding. Marieke en ik gaan met Niels en Sabine op pad. Net voor we klaar zijn, ontdekt Michael dat ie een buddypaar vergeten is in te delen en worden Silvia en Marco gesplitst en gaat Silvia met ons mee. Met zijn vijfen duiken is geen goed idee en dat blijkt wel door de verwarring als we bij het platform zijn. We maken een opstijging en delen de groep op in twee plukjes. Dat gaat beter. Standaard rondje naar wrakje, terug via de ketting, usual suspect: bus, baggerkeet. Op terugweg zwemt er constant een hele dikke snoekbaars net buiten het schijnsel van de lamp. Een paar keer komt hij dichterbij, flinke klepper. Op het ondiepe gedeelte nog een snoek waar Silvia en ik achteraan zwemmen en waardoor we de andere kwijtraken. Aardig duikje maar zoals vaker in Vinkeveen: saai...  

In eerste instantie leek het zo te zijn dat ik met de 1* in opleiding zou moeten gaan oefenen maar er is genoeg kader dus krijg ik vrij van Peter ;-) Het is prachtig weer, lekker een cappuccino op het terras. Ik ga met Marco duiken en dat gaat lekker. Afgelopen week had ik weer even een bevlieging om naar de 3D kaart van het duikgebied te kijken en daar zitten nog een paar blinde vlekken in. We gaan de Boulevard of Broken Dreams af en ik film de objecten. Vanaf daar gaan we door naar het onderwaterhuis. We gaan naar binnen en hebben even een korte break. Het water staat intussen wel aardig hoger dan voorheen, maar het voordeel van de 30 cm extra water is dat je er makkelijker in kunt komen. Verder blijft het natuurlijk grappig om te doen. Vanaf het onderwaterhuis navigeer ik naar het einde [...]

In het kader van de 2* opleiding vandaag de eerste nachtduik. Leuke groep van 9 man\vrouw. Marieke gaat mee als begeleiding en fungeert als buddy omdat we Werner meekrijgen in zijn eentje. Het begin levert altijd weer wat onrust op met klaren van Werner maar dat gaat redelijk snel over. Hij gaat daarna alleen vanaf een meter of 4 constant ondieper. Dat is niet helemaal de bedoeling en ik zie Marieke proberen om hem dieper te laten duiken door de weg omhoog te blokkeren maar Werner lijkt druk met zichzelf en niet met de omgeving. Op 2,5 meter ga ik naar hem toe, trek hem aan zijn arm en geef aan dat hij de andere kant op moet. Dat lukt pas in de herkansing. Hij is duidelijk onder de indruk van zijn eerste nachtduik. We komen uiteindelijk bij het wrakje en maken daar rechtsomkeer. Hij checkt wel met enige regelmaat [...]

Vandaag weer eens onderwater met mijn liefie. Het is prachtig weer en ondanks dat Suzan het hete water voor de koffie op de tafel heeft laten staan, kunnen met een pannetje en de WC bij het restaurant toch een bakkie koffie of thee regelen. Esther is jarig en trakteert roze koeken met slagroom... De duik is lekker, ondiep drama zicht maar beneden de 5 meter prima. We gaan redelijk diep voor een zoetwaterplas omdat er op zo'n 17 meter kans op een meerval schijnt te zijn. Die vinden we niet maar de "rotspartijen" van kleiblokken zijn wel mooi om te zien. Een mooie paling is het enige dat we zien. Marieke stuurt ons schuin omhoog maar bij bovenkomst blijken we ernstig uit de bocht gevlogen, zowat aan de andere kant van de plas. We zwemmen een stukje terug tot we ergens uit het water kunnen klimmen en lopen de rest. [...]

Agenda technisch zwaar weekend. Gisteren bruiloft van Marieke's neefje, laat thuis, vanmorgen vroeg op omdat de nieuwe 1* groep de eerste buitenduik gaat maken, vanavond feest van Toos en morgen eerst duiken bij de Haarlemmermeerbosplas en daarna eten ter ere van de 65ste verjaardag van Marieke's moeder. Kortom, maandag weer lekker uitrusten. Het is gezellig druk op het duikcentrum en tegen de verwachting in schijnt de zon. Ik ga met Guido op pad en Esther gaat mee als begeleider. We gaan eerst richting het kasteel, maar daar is een andere buddypaar aan het spartelen dus ga ik aan de rechterkant richting de Barco. Ook daar hebben we voorgangers met veel stof gehad dus is het niet mogelijk om Guido de rivierdonderpadjes te laten zien. Hij duikt overigens al prima. Trimt echt goed, is alleen iets te licht uitgelood waardoor hij in ondiepte niet echt meer terug kan komen. Ik geef [...]

Vandaag weer eens een duikje met Marieke op de 16e verjaardag van mijn eerste duik. Het is druk op het duikcentrum, Co trakteert omdat hij morgen jarig is. We gaan op jacht naar broedende rivierdonderpadjes en dat lukt wel. Foto's kan ik er niet van maken omdat de nestjes teveel weggedoken zitten. Op de Barco zit er wel eentje zonder nest die mee wil werken met een photoshoot. We blijven er een kwartiertje en gaan door naar het snoekenparadijs waar ik voor het eerst ook daadwerkelijk een snoek tegenkom. Onderweg opmerkelijk veel rivierkreeftjes, wel een stuk of 10. Ook zijn er weer enorme wolken met de gewone aasgarnaal te zien, vooral bij de bestelauto die bij het snoekenparadijs staat. En een nieuwe mijlpaal na de niet al te koude winter is dat de duik weer langer dan 50 minuten duurt, de ergste kou is er weer vanaf.

Vandaag dubbel feest: jarig en duik 1500! Het weer is druilerig. Ik heb mijn camera meegenomen om op jacht te gaan naar een foto van een broedende rivierdonderpad maar ik ga met Werner en Marco en met zijn drieën en een camera is niet fijn. Camera blijft dus achter aan de kant. De duik is leuk, we zien twee nestjes. Na een minuut of 25 geeft Werner aan dat hij duizelig is. Ik neem geen risico en breng hem met een geassisteerde opstijging naar boven. Dan blijkt het wel mee te vallen maar ik wil geen risico meer nemen en dus gaan we via het bandenspoor op een meter of 2 diep terug naar de veilige haven

Duikje met Marco en Frank. In het begin is Marco wat aan het stuiteren omdat hij waarschijnlijk te weinig lood heeft, maar dat gaat al gauw beter. Ik wilde eigenlijk naar de Barco om rivierdonderpadden te fotograferen maar Esther en Cyriel hebben ook de camera bij zich en hebben dezelfde plannen. Dat lijkt me een beetje teveel van 't goede dus laat ik mijn camera aan de kant. We gaan de Boulevard St-Michel op. In een bandenstapel zien we een paling. Verder redelijk wat zoetwaterkreeftjes. Bij een roeibootje ligt een enorm zwangere rivierdonderpad, bijna net zo dik als ie lang is. Al met al een aardig duikje      

Ik hou mijn duiken bij in een zelfgebakken Excelsheet (opgeslagen in de Cloud). Hieronder vind je een ingesloten versie van dit bestand. Zinloze informatie voor anderen, nutteloze grafieken, maar ach: iedere gek heeft recht op zijn eigen gebrek... Excel logboek

Al heel lang maak ik geen verslagjes meer van mijn duiken. In mijn logboek schrijf ik meestal nog wel wat op en tijdens vakanties neem ik soms wel een verslagje op in het reisverhaal maar daar blijft het dan ook bij. Wel jammer, want als ik de oude verslagen doorlees, brengt dat toch weer herinnering boven die anders voorgoed verloren zouden gaan. Vandaar een nieuwe poging, te beginnen met vandaag. Het is niet druk op het duikcentrum, zal ongetwijfeld te maken hebben met het mailtje waarin gemeld werd dat de horeca verhuurd is en dat we behalve een kan koffie en een verwarmde kleedkamer niets te verwachten hebben van Outdoor Inn. Vier duikers zijn er en ik ga met Erik op pad. Erik heeft de autowrakken in het duikgebied nog nooit gezien dus besluiten we l'Autoroute de Soleil te nemen. Via het 6 meter platform, wat ik misbruik om de kuitkramp, [...]

Noordzeeduik met Gejo. Eerste duik was prachtige, tweede duik beetje behelpen. Er is nog maar een heel klein stukje over van het wrak, bij de schroef moet 11 man op 2 vierkante meter was niet echt een feest

Artikel geschreven voor de Onderwatersport . Heeft het niet gered. Toenmalig hoofdredacteur heeft wel wat zwaar verminkte stukken tekst gebruikt in een verder door hem geschreven artikel. Zijn stijl, onbegrijpelijk lange zinnen afgewisseld met lelijke oneliners, beschouw ik als heel lelijk, nog los van de schrijffouten. Jammer is wel dat hij mijn naam als schrijver eronder heeft laten staan  :-x . Beneden mij zie ik mijn buddy afdalen langs de ankerlijn. Als ik geen duikbril op had, zou ik me nog eens goed in de ogen gewreven hebben. Ik ben nog maar op 15 meter diepte en voor me zie ik de contouren van het wrak op 30 meter al duidelijk liggen. Het is me duidelijk dat mijn lamp alleen nog dienst hoeft te doen als loodvervanger. Aangekomen bij het anker is de gidslijn al uitgezet op het wrak van L’Espadon, een in 1980 gezonken trawler die nog trots overeind [...]

Via Ton van Eck, die zakelijk contacten had met de firma Deep BV hebben we een middag rondgevaren op de Maarsseveense plassen met een bootje met een sidescan sonar die een prachtige onderwaterkaart heeft gemaakt. Op basis van die onderwaterkaart ben ik aan de slag gegaan om er een 3D model van te maken in Sketchup. Dat gaat best aardig maar is wel heel veel werk (is dus nog lang niet af) en er zijn een aantal beperkingen zoals bijvoorbeeld dat je lagen niet ondoordringbaar kunt maken. Betekent dat je dus dwars door de bodem heen kunt navigeren en de onderkant van het duikgebied kan bekijken, ook geinig.... Dit is wat ik tot nu toe heb. Let op: zoals wel vaker gaat het met Internet Explorer niet goed. Chrome of Firefox gaan wel goed

De wind is wat gaan liggen en schijnt er een zonnetje. Vannacht heeft het weer flink gesneeuwd en naast het hotel is de sleeplift in bedrijf genomen om de lokale inboorlingen omhoog te helpen. Aan de ontbijttafel brengt Andrea wederom de hoofden op hol, zeker als ze voorstelt om het stookhok te laten zien… De weg naar het duikcentrum is gelukkig al ontdaan van de zeker 20 centimeter sneeuw. Bij het duikcentrum wordt al druk gewerkt om een pad over het ijs naar de bijt vrij te maken. De bijt is stijf dichtgevroren maar met een imposante ijszaag wordt in no-time de toegang naar de onderwereld opengelegd. Shakira wordt gek van blijdschap met al die ijsschotsen om te apporteren en te kauwen, het beest is gek… Mario besluit om de omgeving van de bijt te voorzien van een kunstwerk. Met zijn sneeuwschuiver maakt hij een tekening rondom de bijt en [...]

De volgende dag verschijnt iedereen dag fris en fruitig aan het ontbijt. Andrea met haar nijvere bezigheden brengt niet alleen de koffie en thee maar ook de hoofden op hol van sommige hotelgenoten… Uiteindelijk weten we iedereen los te scheuren van ontbijttafel en door een prachtig dik besneeuwd landschap rijden we naar de Weissensee. Het meer is gelukkig stijf dichtgevroren en navraag levert een ijsdikte van 15-20 cm op, evenveel als vorig jaar maar met veel sneeuw ingebakken en het is met name die sneeuw die schaatsen onmogelijk maakt, maar duiken? Dat gaat prima. De ontvangst is als vanouds hartelijk en Shakira (de golden retriever die het geweldig vind om stukken ijs te apporteren, wat wil je nog meer tijdens een ijsduikweekend?) komt al druk kwispelend naar ons toe gerend, af en toe volledig in het dikke pak sneeuw verdwijnend met alleen nog maar het puntje van de [...]

Na het succes van vorig jaar kon een vervolg niet uitblijven en dus vertrokken er een Gejo afvaardiging eind februari naar het verre en barkoude Oostenrijk. De onderneming heeft iets dwaas: bijna 11 uur in auto over de Duitse autobahn, langs raststättes met veel en vet eten, Oostenrijkse tunnels om vervolgens in de kou en sneeuw een paar duikjes te kunnen maken…. Toch is het leuke van dit soort onderneming dat het een soort minivakantie is. De auto pakken scheelt bijna niets met de hoeveelheid rommel die je mee zeult als je 3 weken op vakantie gaat. En als je eenmaal op weg bent maakt het niet uit hoelang je weg bent, de weg erheen zorgt er voor dat je langzaam het vakantiegevoel over je heen voelt zakken. Het landschap veranderd langzaam, na Frankfurt beginnen de heuvels en na München begint het serieuze werk: de Alpen liggen als een machtige [...]

Gelukkig had de Aldi in het magazijn nog een paar dozen erwtensoep staan anders had zich een drama afgespeeld op deze koude donderdag in februari. Een ijsduik zonder erwtensoep is natuurlijk geen ijsduik! Omdat mijn eigen auto bij de garage stond moesten we met een leenauto op pad, niets mis mee behalve dat hij half zo klein is... Als we nog even bij de Gamma stoppen voor wat brandhout voor de vuurkorven kan het dus gebeuren dat je aan de ene kant een zak hout naar binnen stouwt terwijl je aan de andere kant een doos erwtensoep naar buiten perst. Nadat we alle proviand weer bij elkaar hebben gesprokkeld op weg naar het SDMP. De ijsvloer ligt er prachtig bij, mooi dik ijs. Jammer is dat het geen "zwart" ijs is maar bomijs, geen door Al Qaida geintroduceerd wapen in de Jihad, maar een eeuwenoude term voor ijs waar sneeuw [...]

Volgend jaar weer? Ik laat de vraag door mijn hoofd wentelen terwijl het heerlijk warme water me omspoelt. Ik laat me nog wat dieper weg zaken tot ik helemaal ondergedompeld ben in het dampende water. Mijn gedachten gaan terug naar het moment dat de wekker ging: zeven uur op zondag is het eerste hoogtepunt van de dag... Ik stommel uit bed, neem een stevig ontbijt, start de auto en rij naar Glenn. Daar staan de andere, geestelijk ietwat in de war zijnde, mede Gejo-naren. Negen moedige zielen, vergezeld door een groep supporter, hebben besloten af te reizen naar België. Onderweg veranderd het landschap: vlak land maakt plaats voor glooiende hellingen en eenmaal over de grens: serieuze, met sneeuw bedekte maar met zon overgoten, heuvels. Dan de eerste blik op ons voorland: de Ourthe. Snel stromend troebel water van zo'n 4°C, waar we een zwemtocht van 9 kilometer voor de boeg [...]