Reisverslagen

Vandaag de laatste dag van de vakantie :-( Maar niet te vroeg janken, we hebben nog een hele ochtend. We moeten de wekker om 7 uur zetten om de airport shuttle nog te kunnen boeken en omdat we toch wakker zijn gaan we er maar uit. De tassen worden reisklaar gemaakt, we checken uit, laten de tassen in de berging van het hotel achter en gaan ergens op een lekker terrasje ontbijten. Het nieuws hier staat bol van de waarschuwingen over het feit dat het vandaag de warmste dag in 2 jaar gaat worden in Sydney. Voorspelling: 38 graden… Op het terras in de schaduw is de ochtendzon nog mild en kijken we toe hoe Sydney naar het werk gaat. Ergens diep in mijn geheugen probeert er een kwalijk soort Gollem omhoog te kruipen die over aanstaande maandag wil beginnen. Ik smijt het nare beest ver van me in de [...]

Het hotel 1888 is werkelijk een plaatje. Oorspronkelijk een wolopslagpakhuis, veel van de oorspronkelijke details bewaard gebleven, aangevuld met wat trendy opvulling. We worden heerlijk relaxed wakker en na een doucheje en een kopje thee/koffie gaan we op pad. Sydney bestaat eigenlijk uit een stuk of acht (oorspronkelijk 13) eilanden en de leukste manier om te verkennen is via de ferry. We lopen naar Daling Harbour en achter het Maritieme Museum ligt een opstappunt. Heerlijk om met de zon op je toet en de wind in je haar ineens de Harbour Bridge ziet opkomen. En hé: daar rechts hebben we het Opera House! Dat ken ik van tv! Bij het centrale ferrypunt gaan we eerst even zitten met een broodje om de inwoners naar hun werk te zien gaan. Iedereen haalt eerst even een lekker koffie en de dames verruilen hun sportieve schoenen voor de nette hakken. We worden gadegeslagen [...]

Vandaag vliegen we terug naar Sydney, maar dat is pas aan het eind van de middag dus checken we uit bij het kampement en rijden terug richting Cairns. Daintree river, de barrière die tot nu het oprukken van de beschaving min of meer heeft tegengehouden of in ieder geval genoeg vertraagd om het oerwoud in stand te houden, is meer dan genegen om de Corolla uit te zetten uit het park: weer een mogelijke kasuaris moordenaar minder… Vrijwel meteen na het oversteken van de rivier barst de “beschaving” met geweld los. Overal suikerriet zover het oog rijkt, een speciale smalspoorlijn om al dat zoets af te voeren. Suikerriet is één van de grootste bedreigingen voor het Great Barrier Reef. De kunstmest die dit gewas nodig heeft, zorgt voor zoveel fosfaat in het water dat de algengroei explosief toegenomen is, waardoor het water zo troebel wordt dat koraal sterft. Een ander [...]

Na een prima nacht slapen zijn we klaar om iets bijzonders te zien: zowel Daintree als het Great Barrier Reef zijn nationale parken en het komt niet vaak voor in de wereld dat het regenwoud zo dichtbij de oceaan komt. Dat levert leuke wandelingen op. We beginnen bij Cape Tribulation, een uitsteeksel die Kaap Ellende/Verzoeking wordt genoemd, omdat het vroeguh lastig varen was met het rif zo dichtbij. De weg ernaar toe speuren we de bermen af naar de kasuaris vogel, die hier vaste trekpaden bewandelen. Het is een grote zwarte vogel, maar schijnt wel goed gecamoufleerd te zijn. Komt alleen hier in dit regenwoud voor (900 stuks) en nog op Papua Nieuw Guinea, kans is dus niet zo groot. Maar houdt het wel spannend. Het eerste stuk van de wandeling gaat dus door regenwoud. We zien mooie waaierpalmen, die erg groot worden (ook de aanwezigheid van palmen in een [...]

Het afscheid is, zoals alles, strak geregisseerd door het team van SOF (Spirit of Freedom). De tassen verdwijnen zonder enige moeite onzerzijds uit de hut, een aardig woordjes van de kapitein en de duikleider, iedereen wordt vakkundig bij elkaar gedreven voor een groepsfoto en dan is het: Daaag! We worden bij Hertz afgeleverd voor de huurauto en krijgen een Toyota Corolla mee, mooie grote bak, weliswaar nog steeds het stuur aan de verkeerde kant, maar dat doet ze hier allemaal dus go with the flow. Als extra hindernis hebben ze besloten ook de koppeling te verwijderen. Ik maak voorzichtig een proefrondje op het dak van de parkeergarage. Nadat ik mijn voortanden weer uit het dashboard gepulkt heb, weet ik het weer: linkerbeen niet gebruiken! We doen nog wat inkopen, scoren een cappuccino en een thee en rijden vervolgens in twee uur richting Daintree. Zodra je het pontje over de Daintree [...]

Het aanbreken van een laatste dag op een liveaboard heeft voor mij altijd iets verdrietigs. Al dat moois, het ijzeren regime van duiken, eten, slapen, duiken, eten, slapen, duiken dat tegelijkertijd heerlijk relaxt is omdat je nergens voor hoeft te zorgen. We liggen weer op het buitenrif van Queensland, zo’n 40 kilometer uit de kust. We meren af bij Steve’s Bommie, een oude bekende van vorige trips en wat ik me kan herinneren is dat het een geweldige duikstek is. Als een soort van vuurtoren rijst de bommy van de zeebodem omhoog. Nog geen 20 meter in doorsnee, zo’n 30 meter hoog. De duikgids bombardeert zichzelf tot nudibranch king van het Great Barrier en daagt iedereen uit om met meer soorten terug te komen dan hij, een uitdaging die we graag aangaan. Van het begin af is de duik prachtig, veel soorten anemoonvissen, om ons heen grote scholen met gele [...]

Het wordt een lange dag, met vijf duiken. De duiken hier zijn prachtig maar echt spectaculair worden ze niet, we worden intussen verwende nesten. Dat vraagt altijd even aanpassen maar als dat eenmaal gelukt is maken we heerlijke duiken. Tonijnen, murenes, grijze rifhaaien en witpuntrifhaaien. De nachtduik heeft iets spookachtig omdat uit elke hoek een haai tevoorschijn kan komen. Ze schieten onder je door en als je in de verte schijnt met je licht zie je de groene reflectie van zijn ogen. De volgende dag varen we naar de meest noordelijke punt van het rif. De eerste duik is een driftduik. We worden door de zodiac naar een punt op het rif gebracht en vanaf daar laten we ons rustig terugdrijven naar de boot. Al gelijk bij het afdalen zien we een tonijn van over de twee meter die recht overeind staat met zijn bek open. Een aantal poetsvissen [...]

Zeven dagen zonder internet! Je zou er bijna aan kunnen wennen ;-) Maar er is in de offline tijd wel blaartrekkende proza geproduceerd die ik de komende dagen zal proberen te plaatsen. Eerst maar terug naar donderdag de 13e.... Om half 7 de wekker, een snel ontbijt en vervolgens de behoorlijk lichtere tassen naar de lobby waar de chauffeur al staat te wachten. Labeltje cabin 3 op de bagage en we zijn op weg. Het lichter maken van de bagage is altijd een behoorlijke opgave. Elk onderbroek, elk kabeltje, ja zelfs het hangslotje om de tassen mee af te sluiten worden getoetst op noodzakelijkheid. Ondanks de kritische selectie we allebei boven de toegestane 20 kilo uit. De handbagage is ook geen optie want die mag maar 4 kilo zijn. Dan maar gewoon op de gok iets meer meenemen. We rijden een rondje Cairns en pikken nog een stuk of 8 [...]

Vlucht van Sydney naar Cairns was rustig. De kleine geneugten zoals het feit dat de stoel naast ons vrij blijft wegen niet echt op tegen het feit dat elke vlucht we weer een gevecht met Qantas aan moeten gaan over het gewicht van de tassen. We hebben een soort package deal waardoor de limieten van Malaysian gelden en dat is 30 kilo terwijl Qantas maar 23 toestaat. De zonder uitzondering aardige medewerkers geven dat grif toe maar: computer says no... Past niet in het systeem Gelukkig is er altijd wel iemand die slimmer is als het systeem, door onze extra kilo's bij een andere reiziger toe te voegen of zoals vanmorgen, door gewoon gemeen te spelen. Mooie apparaten die computers, ben blij dat ik er niets mee van doen heb. Cairns is relaxt, tropisch, veel backpackers. De zee ziet er uitnodigend uit maar de aanwezigheid van de stingers, [...]

Morgen camper inleveren. Die trouwe Toyota Hiace is ons huis geweest en daar ga je aan hechten. Een keuken met alles binnen handbereik, een koelkastje waar gelukkig net 6 blikjes in passen en een bed waarop je net niet uitgestrekt kunt liggen. Het ombouwen van bed naar bank hebben we zeggen en schrijven 2 keer gedaan: één keer bij het oppikken in Darwin en één keer bij het oppikken in Adelaide. Als het te koud was om ’s avonds buiten te zitten lagen we meestal op bed te lezen of keken we een serie op de computer. Eigenlijk is zo’n klein rotbusje retegezellig. Maar nog niet te vroeg afscheidstranen plengen, we hebben nog een hele dag. En wel in het gisteren ontdekte juweeltje Mount Buffalo National Park. We rijden nogmaals tegen de berg op en wandelen vanaf de parkeerplaats naar the Horn, het hoogste punt van het park op [...]

Nadat we gelukkig weg mogen van de saaiste camping ooit, wordt het tijd om in Sydney te geraken. Dat is zo'n 550 kilometer door saai landschap. De White fellas hebben grondig werk gedaan, kilometer na kilometer grasland strekt zich uit met hier een daar een boom die ze vergeten zijn plat te branden. Hoogtepunten: een muffin bij het tankstation en een McDonald's lunch. Een mooi trip dus! Eenmaal in Sydney wordt het spannend. De tolwegen zijn nogal lastig (je nummerbord wordt gescand, vervolgens moet je via een website binnen 24 uur betalen) dus die vermijden we. Binnendoor dus. Dat is weinig relaxt na de rust van afgelopen weken. Van alle kanten lijken auto's te komen en midden op iets wat ik als rijbaan beschouw staan er auto's geparkeerd. Verbazingwekkend genoeg komen we zonder kleerscheuren bij het inleverstation van de camper. Aangezien we tegen alles verzekerd zijn, behalve tegen een single [...]

In elk goed schoolreisverslag hoort natuurlijk een "Wist u dat" rubriek, zo ook hier. Dus: wist u dat... ... sea eagle zich niet laat vertalen als zee-egel? ... rechts rijden in Australië heus niet erg is zolang er maar niemand in de buurt is? ... "hartige taarten" veel lekkerder klinkt als pies? ... het daarentegen weer veel liever is om "moopoo" te zeggen in plaats van koeienstront? ... in Australië zelfs rekening gehouden wordt met blinde reuzen ... we eindelijk de herkomst van de term Hans Worst snappen? ... roll mops heus wel Engelands is? ... kinderfriet zo gemaakt wordt? ...een veerboot een ideale plek om je krulspelden te zetten? ...het zelfs voor een zoon van een werknemer van 's Neerlands enige vliegtuig bouwer het niet handig is om in een Australisch gezelschap bij het zien van een F50 te zeggen: "mooi die Fokker..."? ...regelgeving in Maleisië wel heel streng [...]

We vertrekken uit Lakes Entrance met een lege tank maar voordat het echt spannend wordt doemt er een General Store op. Achter de balie staat een struise Aussie dame die mij met een meewarige blik duidelijk maakt dat ik eerst moet tanken voor ik af kan rekenen. Het waarschijnlijk door haar zelf opgehangen bord: “Because of petrolthiefes, pay first” is waarschijnlijk ergens in de grijze mist van wat biertjes verdwenen. Als de tank vol is gaan we op weg naar de Great Alpine Road. Beetje ambitieus gekozen naam aangezien de absolute top niet boven de 2300 meter uitkomt, Great Vogezen Road zal wel niet goed gebekt hebben. De weg is mooi, slingert zich omhoog langs bergbeekjes en dichte bossen. In Omeo, het bruisende hart van de voor-Alpen, weten we in een supermarkt met oppervlakte van een postzegel toch met wat creativiteit de ingrediënten voor een lekkere lunch bij elkaar te [...]

Het einde van de busreis komt er aan, ik wil er nog niet aan denken maar over een dag of 4 moeten we de bus inleveren in Sydney. En afstanden in Australië zijn een serieuze factor. We hebben het plan opgevat om de Australische Alpen te doorkruisen. De wintersportgebieden zijn tot eind september open dus waarschijnlijk ligt er nog wel sneeuw, klinkt voor veel mensen vreemd in de oren, maar de Alpen hier zijn bijna 2300 meter hoog en dat is tijdens de winter genoeg om sneeuw op te leveren. Om vast een stuk die kant op te komen rijden we naar Lake Entrance. De weg erheen is saai: zeg maar de Australische Ardennen (zonder afbreuk te willen doen aan de schoonheid van de Ardennen). Het hoogtepunt van de dag is de lunch in een plaatsje Stratford, waar ze voor het gemak het riviertje ook maar de Avon hebben genoemd. [...]

Vandaag het laatste stuk van de Great Ocean Road, tot aan Torquay. Ik vind dit stuk het mooist van de route. De weg slingert zich langs de kust, klimt soms omhoog en geeft je een vergezicht over de oceaan en daalt dan weer af naar een baai waar een klein stroompje uit de bergen het laatste stuk overbrugt naar de zee. Strandjes wisselen af met steile kliffen en alsmaar is er de oceaan. Vandaag kalm met kleine golfjes. Vanaf Geelong nemen we de weg over het schiereiland voor Melbourne om de drukte van de stad te vermijden. We nemen bij Queenscliff het veer dat ons naar het Mornington schiereiland brengt. We moeten om de Western Port Bay heen rijden om met de brug op Phillip Island te komen. Het eiland zelf is niet al te interessant op één ding na en dat zijn de dwergpinguïns. De grootste kolonie ter wereld [...]

Je kent ze wel: van die dagen dat de wekker gaat, je doet je ding en als je naar bed gaat kom je tot de conclusie dat er eigenlijk niet veel gebeurd is. Als je in bed was blijven liggen had de wereld en je leven er net zo mooi uit gezien. Maar anders kan natuurlijk ook. Een dag om nooit te vergeten, een dag die opgenomen wordt in de annalen van de geschiedenis, een dag die je leven veranderde. Vandaag is zo’n dag! Maar laten we beginnen bij het begin want het was het staartje van deze dag die een goudomrande finale opleverde (niet gelijk door scrollen naar onderaan de pagina!) Het is een mooie dag als we de gordijntjes van ons 'etablissement mobile' open doen. Achter ons zien we nog net een koala koddig paraderen naar een andere boom. Op de rand van vuurkorf die we gisteren gebruikt [...]

De volgende dag zou het volgens de net-zo-betrouwbaar-als-in-Nederland-weersvoorspelling een koude bewolkte dag worden. Maar niets is minder waar als we de gezellig gerafelde gordijntjes van onze camper wegschuiven: de zon schijnt! Na ons een tijdje weer vergaapt te hebben aan de rondlopende koala’s en de fleurige vogelshow besluit ik om de hoogtevrees van Willem eens te gaan challengen. We gaan naar de zogenaamde Otway Fly Treetop Adventure, waar we door de boomtoppen heen gaan vliegen aan een kabeltje (Zipline). De slingerende weg ernaar toe is enorm sprookjesachtig: een gematigd regenwoud, heel veel grote boomvarens (> 2 meter < 12 meter) en de zogenaamde Mountain Ash (Eucalyptussoort, > 2 meter < 30 meter), gehuld in een mooie nevel. Af en toe vraag ik aan Willem of hij het nog ziet zitten om mee te doen, steevast als antwoord krijg ik ‘eerst maar even kijken’. Mmm. Eenmaal aangekomen werkt de dame achter [...]

Nadat we eerst half Warrnambool tevergeefs hebben afgespeurd voor wat warme kleding voor Marieke (de zomercollectie ligt hier namelijk in de winkel) rijden we de Great Ocean Road op. De weg, als werkgelegenheidsproject aangelegd door terugkerende 1e wereldoorlog soldaten, slingert zich voor het eerste deel langs de prachtige zandstenen kust. Het zachte materiaal laat zich zo makkelijk weg eroderen dat er een heel bijzondere kustlijn ontstaat. De weg loopt er vlak langs wat betekent dat je om de kilometer uit je auto gelokt wordt om na een wandeling van een meter of 50 een prachtige baai, steile kliffen of diepe canyons te vinden. Omdat het allemaal erg mooi is wil je toch niet de kans lopen om iets te missen en dus doen we er zo’n 6 uur over om 60 kilometer af te leggen: busje uit, wandelingetje, fotootje en weer terug. Klinkt niet echt bijzonder, maar dat is het [...]

Het is een prachtige dag als we voorzichtig door de gordijntje van de camper naar buiten gluren. Een prachtige dag dat wel, maar de nacht? Tot een uur of 1 hebben de twee Outback Sheila’s van middelbare leeftijd met twee keffende honden die vlak achter onze camper staan, ons wakker gehouden met gebral en geschreeuw. Omdat de hele camping in dezelfde benevelde toestand verkeerde had het ook niet veel zin om er een kampoudste op af te sturen dus hebben we de rit maar uitgezeten. Dat was dan nog tot daar aan toe maar de echte uitdaging zou nog komen. Het wordt koud, heel koud, nog kouder, koudst. Tot aan het vriespunt daalt de temperatuur en ondanks het campertje en de slaapzakken is het nauwelijks vol te houden. De zonnestralen die tussen de gordijntjes doorpieken zijn dus meer dan welkom. We maken ontbijt waarbij we extra hard met deuren, pannen [...]