Oude reisverslagen

Woensdag 22 juni 1994 Vandaag gaan we verhuizen naar het Rhonedal. We staan vroeg op en pakken de spullen in. Gelukkig is het weer omgeslagen en dus schijnt de zon. Hemelsbreed verkassen we 120 kilometer, maar in Zwitserland is dat ongeveer één hele dag rijden. Over 3 grote passen gaat het: de Julierpas (2284 meter) de Oberalppas (2044 meter) en de Furkapas (2431 meter). Vooral de laatste maakt veel indruk. Halverwege de pas heb je een mooi uitzicht over de Rhonegletsjer. Onderaan de pas, gelijk aan het begin van het dal, in het dorpje Ulrichen vinden we een leuke camping. Aan een rustig kabbelend beekje, in de schaduw van de intussen weer op volle kracht schijnende zon zetten we de tent op. Na gedane arbeid is het goed rustten zullen we maar zeggen. Donderdag 23 juni 1994 Vanmorgen vroeg de tent uitgezweet. We gaan een stevig wandeling proberen te maken. Het [...]

Zondag 19 juni 1994 De helft van de vakantie zit er op. In de Zwitserse krant hebben we gelezen dat het slechter weer gaat worden. Verder is de dag van gisteren nog vers in het geheugen aanwezig en dus zitten we na het ontbijt in de auto. We gaan de Berninapass nemen. De Zwitsers zijn af en toe wel een beetje raar want behalve een weg aanlegen over een bergtop besluiten ze ook om af en toe een trein te laten rijden over zo'n bergtop. De Bernina Express is het hoogste treintraject van West-Europa (2380 meter). De pas zelf is schitterend. Onderaan de pas, in Italië loopt de Berninaspoorlijn dwars door rustige dorpjes. In enkele van die dorpjes loopt de spoorlijn zelfs dwars door de smalle hoofdstraat. Als we eenmaal beneden in het dal zijn aankomen, is alles stoffig, vies en heet. We rijden via het Lago di Como terug [...]

Woensdag 15 juni 1994 Vanmorgen om half 9 de tent uitgezweet, na een heerlijke nacht slapen in onze nieuwe pyjama's. Een strak blauwe lucht nodigt uit om te gaan wandelen. Het weer kan dan wel uitnodigen om te gaan wandelen, onze spieren zijn volgens ons nog niet toe aan een fikse uitdaging vandaar dat we beginnen met een wandeling met alleen maar afdaling, of te wel omhoog met de tandradbaan. Na wat heen en weer gerij vanwege de juiste kleding, laten we ons omhoog transporteren. Boven aangekomen blijkt ons ANWB gidsje gelijk te hebben toen er stond: de Höheweg is voor jong en oud begaanbaar en waarschijnlijk de drukste Höheweg in Engadin. In het hele dal is bijna geen toerist te ontdekken en wij moeten ergens op 2500 meter in de file staan omdat er groepjes bejaarden tussen de 80 en de schijndood zo graag aan de kleinkinderen willen laten [...]

Zondag 12 juni 1994 't Is weer tijd voor vakantie en niet zonder reden. Tanja is vrijdagmiddag in het ziekenhuis verlost van een hard plekje, waarschijnlijk een permanent ontstoken talgkliertje. De operatie is goed gegaan, ze heeft er niet veel pijn van. Zaterdagavond hebben we een optreden in het Schippertje. Veel te laat gaan we naar huis. Onderweg stoppen we nog even aan het einde van de Vleutenseweg bij een shoarmatent en eten daar een lekker vies broodje shoarma. Om half drie liggen we in bed. De volgende dag staat Tanja om half 9 op om koffie en broodjes te regelen. De bedoeling was dat ik, de enige met een rijbewijs, zou uitslapen tot een uur of 10. Om 9 uur hou ik het niet meer en ga ik het bed uit. Je gaat maar eens per jaar op vakantie en dan hoor je niet in je bed te liggen. [...]

Woensdag 25 augustus 1993 Vanmorgen lekker uitgeslapen. Daarna een poging gedaan om wat cultuur op te doen in het Lötschentaller museum. Dat blijkt een heel leuk museum te zijn. Het geeft een aardig inzicht in hoe mensen hier vroeger leefde, in de tijd dat het dal nog bijna onbereikbaar was. Ik moet denken aan mijn eerste aardrijkskunde les van de MAVO. Ik was net terug van mijn eerste buitenlandse vakantie naar, jawel, het Lötschental. De eerste les ging over het ingerichte landschap en het natuurlijke landschap. Voor het ingerichte landschap werd als voorbeeld de Randstad aangehaald, met nauwelijks of eigenlijk geen, door de mensen onaangetaste ruimte en voor het oningerichte landschap werd als voorbeeld aangehaald, jawel, het Lötschental. Na deze culturele zijsprong hebben we geprobeerd een wandeling te maken maar na 1 uur bekenden we elkaar te lui te zijn voor dit soort fratsen. 's Middags lekker geluierd en Tanja [...]

Zaterdag 21 augustus 1993 Vandaag zijn we met de auto naar de Simplonpas gereden. Alle lichaamsdelen doen pijn, van verbranding of spierpijn van de helse tocht van gisteren. De weg naar de pas is een indrukwekkend bouwsel met een halverwege een verschrikkelijk hoge brug. Op de terugweg zijn we in Brig gestopt om wat rond te kijken, maar veel was er niet te doen en bovendien was het verschrikkelijk warm. Een beetje chagrijnig van de hitte zijn we naar het Lötschental terug gereden en hebben aan de Lonza wat verkoeling gezocht. Ik zorg nog even voor een dijkdoorbraak en even later zijn we aan het mineralen zoeken geslagen.  Tanja vindt een hele grote steen met veel heldere kristallen er in. De steen was zo groot dat we hem niet mee kunnen dragen dus wordt de auto gehaald. Bij de tent aangekomen begonnen we met de steenbeitel fanatiek te hakken. Maar [...]

Dinsdag 17 augustus 1993 Een strak blauwe hemel. Het ontbijtritueel: wie er het eerste klaar is met douchen pakt de huishoudpot en loopt tegen de steile weg op naar het dorp en koopt daar een lekker vers brood. Het dorp bestaat uit bijna zwart geteerde huizen. De geur van hout en carboleum, vermengt met koeienmest van de beesten die in de stallen onder de huisjes staan, zijn voor eeuwig in de reukzin verankerd. Zou je een flesje Kippel kunnen maken en dat onder m'n neus open trekken dan zou ik het zonder nadenken herkennen. Als je dan terugkomt met een brood en soms met iets extra lekkers, als verrassing, kun je, als je de steile weg weer terug afloopt, de andere al bij de tent in de weer zien met de koffie en de  ontbijtspullen. Dit soort momenten blijven in de permanente tentoonstelling in de galerie van je hoofd, altijd op [...]

Vrijdag 13 augustus 1993 Om 10 uur vertrekken we vanaf de Adelaarstraat, uitgezwaaid door Vincent die voor de planten en de konijnen zorgt, voor onze eerste echte grote buitenlandse vakantie. Het budget is heel beperkt dus we hebben een kofferbak vol eten bij ons. We gaan via Maastricht - Luik - Luxemburg - Metz - Straatsburg - Mulhouse - Bazel - Bern - Thun - Kandersteg - Lötschental. In Luxemburg halen we nog even een flinke voorraad shag en tanken we. Bij Mulhouse komen we ergens in the middle of nowhere in de file te staan tussen de wijngaarden. Om de 2 à 3 uur stoppen we even om de benen te strekken. Bij Basel gaan we de grens over en jawel hoor we worden eruit gehaald. Waarschijnlijk ziet de auto er te afgetrapt uit. De kofferbak moet open, de aanblik van de zak aardappelen, de blikken boontjes en de [...]