Zeepaardjes!

Vanmorgen gaan we met Joop hout halen voor de kast met tuingereedschap die hij wil gaan maken. We rijden naar de groothandel en worden daar geholpen door een ernstig zwetende Nederlander die overduidelijk al heel lang op Bonaire woont want zijn Nederlands klinkt als een echte Antiliaan en zijn Papiamento klinkt overtuigend vloeiend. We hebben de pickup meegenomen omdat daar meer op past. Toch is het nog lastig om al het plaatmateriaal mee te krijgen maar met wat passen en meten krijgen we alles mee: de deur, het hout en hang- en sluitwerk. ’s Middags gaan we naar Andrea II voor een duikje. De duikstek is mooi, zowel ondiep als wat lager op het rif is het koraal erg mooi. Uitbundige sponzen groeien over overheen. We zien een bende van doktervissen die als een soort op hol geslagen kudde over het rif stormen. Ze vallen met zijn allen op iets eetbaars aan en maken stofwolken. Ik heb nog niet eerder dit soort kuddegedrag gezien van doktersvissen. Na de duik gaan we terug naar Joop en Gemma om daar nog even te lunchen en wat uit te rusten. We koelen wat af in het zwembad dat intussen kraakhelder is geworden onder de niet aflatende zorg van Joop. We hadden Joop en Gemma ook ingeschreven voor de nachtduik maar Gemma moet overwerken en Joop vindt het een beetje te druk worden dus vertrekken we om half 6 naar Kralendijk. We krijgen een korte briefing. Bij het zien van de Metalsub lampen (die we van Joop & Gemma hebben geleend) komt de duikgids even langs om te vragen of we er niet al te kwistig mee om willen gaan omdat we anders de nachtduik toch nog in een dagduik veranderen. Naast de betonnen jetty gaan we te water. We moeten de dode en vuile vlakte overstekken, maar midden in de zandvlakte ligt een plukje koraal. Bij nadere bestudering blijken er twee zeepaardjes in te zitten. We kijken zo anoniem mogelijk maar tijdens een nachtduik in zulk helder water kun je niet onopgemerkt iets bestuderen. In no time zijn we omringt door een kluwen duikers die toekijken naar de zeepaardjes. We gaan verder en komen bij de de pier uit. De metalen damwanden waar het onderstuk uit bestaat zijn prachtig overdekt met koraal. Het krioelt er van het leven. Kleine krabjes, jagende murenes zwermen over de pier. Op een richel ligt een redelijk grote hengelaarsvis. We gaan verder en maken een haakse bocht. De pier is hier op geheide palen gebouwd. De metalen palen zijn volledige bedekt met een soort knaloranje korstkoraal. Er overheen lopen een heel mooi soort krabjes. Knalrode poten die als een soort kralen aan zijn al even knalrode lijf zitten. In een autoband die op de grond ligt komt opeens een murene te voorschijn. Al met al een prachtige duik. Jammer dat het zo druk is. Je kunt eigenlijk niets echt goed bekijken want als je iets beter gaat bestuderen dan denken de andere duikers meteen dat er iets te zien valt en komen ze op je af als vliegen op de stroop. En eerlijk is eerlijk, als je in de verte een clubje duikers ingespannen ziet turen, is het erg lastig om jezelf in te houden en niet te gaan kijken. Eenmaal boven water staat Gemma met de brommert toe te kijken hoe we boven komen. We tuigen snel af en vertrekken naar Joop & Gemma waar het eten intussen op tafel staat, want een naar leven hebben we toch eigenlijk. ’s Avonds doen we een wedstrijd darten op de veranda. De avonden zijn heerlijk. Terwijl het windje verkoelend waait is het heerlijk zwoel. Om je heen hoor je de krekels knirpen, de ezels balken en de honden blaffen. In de verte, onder het licht van de bijna volle maan zien je de zee glinsteren…