Wonderland trail

Vannacht heerlijk geslapen tot een uur of half 6, toen brak namelijk de hel los omdat alle kaketoes wakker werden en al schreeuwend aan de dag begonnen. Ik stel nog voor om kaketoe te wijzigen in “kaken toe” maar ze luisteren niet. Na een half uurtje zijn ze wakker en gaan aan hun dag beginnen en kunnen wij nog een uurtje slapen. We douchen (op alle campings waar we tot nu toe waren kun je zolang je maar wilt warme douchen en in veel gevallen met een straal waar ik thuis jaloers op ben), we maken het ontbijt en om half 10 kunnen we vertrekken. Het begin van de wandeling die op de camping zou moeten beginnen is nogal moeilijk te vinden maar na wat gezoek vinden we hem. Het landschap is mooi, de bijna zwarte rotsen hebben een vreemde, knobbelige verwering. We lopen langs een klein stroompje en overal om ons heen bloeien prachtige, nog nooit eerder geziene bloemen. We kijken nog steeds regelmatig omhoog of er een koala te zien is maar vinden er geen. Het weer, dat er vanmorgen nogal dreigend uitzag is aardig bijgetrokken en behalve een frisse wind die af en toe de kop op steekt is het heerlijk weer en gaan de korte broeken aan. We beklimmen de Wonderland trail vanaf het westen wat betekent dat de wandeling heel geleidelijk stijgt. De natuur heeft behoorlijk vreemde kunstjes uitgehaald, we komen in een soort sleuf van een meter of 10 diep en 2 tot 3 meter breed, die als een soort loopgraaf tegen de berg op loopt, nogal overdreven de Grand Canyon genaamd. Verder op komen we in Silent Street, en inderdaad als je van de vlakke helling afdaalt in Silent Street is het heel stil. De wind valt weg en je hoort niets meer van het omgevingsgeluid. Ook dit is een sleuf maar niet breder dan 1 meter. Boven op de richel van de bergrug is er een losstaande, uitstekende punt waarop je prachtig uitzicht hebt over de Central Grampians. Na een half uurtje gaan we via de steile oostzijde weer terug. De terugweg is minder spectaculair, in sommige opzichten… We zien weer geen koala ondanks dat we elke boom uitchecken en besluiten de queeste voor de koala op te geven. Rond een uur of 4 zijn we terug op de camping en doen wat boodschappen voor de reis van morgen. Vlak na zonsondergang strijkt er een kookaburra neer in de boom achter ons en gaat voor ons zitten zingen, een mooie verwarde kuif en voor niemand bang. Met wat fantasie regelen we dat we kunnen BBQ’en op het vuurtje en dat is heerlijk. Na nog een glaasje port, wijn of whisky is het tijd voor het bed.