Het is koud geweest vannacht, althans dat hoor ik van Tanja, aangezien het nachtmutsje van gisterenavond mij overal door heen heeft laten slapen. We gaan op zoek naar een winkel en tevens de omgeving wat verkennen. Door het bochtenwerk in de overigens zeer indrukwekkende Great Ocean Road en door het drankgebruik van gisteren komen we niet zo heel ver. We worden allebei een beetje misselijk en stoppen ergens in een baai. We waaien wat uit op het strand en rijden door naar een klein dorpje met prachtige bomen direct aan het strand. Enorme naaldbomen met statig stammen
en machtige kruinen die een beetje de vorm hebben van Divi-dive bomen. Verder een lief dorpje met een relaxte sfeer, zoals overigens bijna alles hier relaxt is. We doen boodschappen en rijden terug. We stoppen, op aanraden van Darren, bij Carisbrooks Falls en klimmen omhoog naar een soort uitzichtpunt. We hadden een wandeling van een uurtje in gedachten maar na 10 minuten zijn we er al. We kijken wat rond en wandelen terug. Bij de auto aangekomen hebben we toch een wat onbevredigd gevoel en besluiten we het nogmaals te doen maar nu beneden langs. In het grasland waar de beek begint te meanderen bloeien prachtige Calis, mooie grote, witte bloemen, in Europa slechts verkrijgbaar in de bloemenwinkel. Het pad is snel verdwenen en we klimmen over omgevallen bomen en ingestorte beekoevers. Om ons heen een vegetatie die in alles verschilt van de rest van de wereld. De eucalyptus bomen staan overal in vele soorten, bloemen zijn soms herkenbaar maar bij nadere inspectie blijkt het om een bloem te gaan die er uit ziet als een paardebloem, weliswaar paars maar toch, maar die dan het blad heeft van een margriet, kortom: anders. Onder aan de waterval, als we niet meer verder kunnen zitten we lekker op een paar rotsen te ontslakken terwijl er naast ons grote groene mieren over de bomen heen en weer lopen, eng maar mooi; roodbruin lijfje met een groene kop en achterlijf. Na een uur of twee zijn we terug bij de auto en rijden naar de camping. Daar komen we net op tijd aan om Darren en zijn kids gedag te zeggen. De camping is helemaal leeg gelopen. Morgen weer werken zeker… We doen nog even lekker een vakantie-dus-ik-mag-slapen-wannneer-ik-maar-wil tukje en gaan vervolgens aan het eten beginnen. Als de zon eenmaal achter de rotsen is verdwenen, wordt het al gauw fris. De zee brengt vochtige koele lucht. We stoken het vuur op, trekken onze fleesh truien aan en zitten tot een uur of 11 onder de prachtige sterrenhemel van Australië, met aan onze voeten een heerlijk knapperend houtvuurtje. ’s Nacht is het koud, te koud dus morgen een deken kopen.
Geef een reactie