CyrielG

We liggen aangemeerd in Ushuaia. Voor de laatste maal horen we Sebastiaan's wake-up call over de luidsprekers. We pakken de laatste losliggende spullen in; nu we tegelijk met onze kamergenoten bezig zijn, blijkt de vier-persoons cabine toch best krap! Gisteren heeft kapitein Evgeny ons op zijn eigen charmant onbeholpen toegesproken; dit was een 'Easy Drake,... really!!'. Desondanks zit iedereen nog wat na te slingeren en ik moet mezelf tijdens het tandenpoetsen nog even vasthouden aan de wasbak. We gaan met twee bussen naar het vliegveld. Er is een staking in Ushaia die misschien een blokkade voor ons opwerpt. We grappen dat met dit regenachtige weer de stakers wel thuis zullen blijven. We hebben gelijk; zonder oponthoud komen we op het vliegveld. Er is geen haast; de vlucht gaat pas boarden om 13:15. Terwijl we een eenvoudig broodje nuttigen, wordt regelmatig iets omgeroepen over vlucht 1853. Goh, waarom roepen ze dat [...]

"Good morning, good morning! ....olar cirk... ..eather very nice... ...deck...slippery. ...kfast twenty minutes!", Klinkt de inmiddels vertrouwde stem van expeditieleider Sebastian over het P.A. systeem van de Plancius. Dit gaan we nog missen, de wake-up calls en aankondigingen van activiteiten. We zijn vanochtend om 6:00 's ochtends de Antarctische poolcirkel overgestoken en bereiken vandaag het meest zuidelijke punt van onze reis. We zijn weer in beschut water terecht gekomen, en na het ontbijt snellen velen zich naar het dek om van het prachtige lichtspel van laagstaande zon en ijsbergen te genieten. Dive Master Kelvin roept via het P.A. systeem met een vet Schots accent om dat de duikers hun duiksets kunnen opbouwen op het dek. De meest zuidelijke duik van de reis valt wat tegen; we krijgen te horen dat we in de bovenste meters geen leven zullen tegenkomen omdat dat door de gletsjers is afgeschraapt. Op 20 meter diepte [...]

De antarctische fellowship heeft de reis naar het einde van de wereld voltooid. Van hier af aan kunnen onze trouwe vierwielers 'Duster' en 'EcoSport' ons niet meer verder brengen en ze mogen na hun trouwe dienst weer terug naar de stal. Vandaag staat dus een beetje in het teken van het inleveren van de auto's en de logistiek die daarmee samenhangt; boodschappen doen, ritje naar het nationale park, boeken van een boottocht voor morgen. Het voelt een beetje als afscheid en het einde van een stukje vakantie. Afscheid nemen doe je in stijl, dus onderweg naar het park laten we Duster en EcoSport nog één keer uit op onverharde weg en happen weer even lekker in elkaars stof! De wandeling die volgt staat in schril contrast tot wat we eerder in Patagonië ervoeren; het pad bestaat niet uit enkel gravel zand en stenen, maar nu ook uit aarde en vermolmd [...]

- ‘ Hoeveel chileense peso’s heb jij nu gekregen voor je argentijnse peso’s?’ - ‘ Nee, je moet vermenigvuldigen met een factor 1 gedeeld door 175!’ - ‘ Ik heb ook nog 70 euro, en Frank heeft ook nog, Die kunnen we ook nog wisselen’ We zijn zojuist de Argentijns-Chileense grens gepasseerd en zitten in een blokhut enkele tientallen meters verder aan een excellente hamburger terwijl we de valuta-strategie van de komende dagen doorspreken. Een lastig verhaal: via e-mail contact hebben we begrepen dat we het onderkomen van de eerstkomende drie dagen contant in Amerikaanse dollars moeten voldoen. Betalen met Chileense Peso’s gaat een verhoging van 20% opleveren. Het zal nog lastig worden om dit ter plekke uit te vogelen bedenken we. Eerder vandaag vertrokken we uit El Calafate, met het plan daar Amerikaanse dollars te bemachtigen. Hoog tijd om Hotel Kaleshen te verlaten; het toilet op onze hotelkamer is [...]