2017 Reisverslag Zuidelijk Afrika

De vakantieplannen zijn nog in een pril stadium maar na de keuze tussen de Zuidelijk Afrika, de VS, Indonesië en de Caribean is in ieder geval duidelijk geworden da het Zuidelijk Afrika gaat worden. Plan is nu om een 4WD jeep met daktent te huren in Johannesburg, dan via Botswana naar Namibië om te eindigen in Windhoek. Maar of het of echt zo gaat plaatsvinden? We zullen zien...

Soort van ruwe opzet van een mogelijke route

De groep met kwijlende hyena’s cirkelt om de auto heen, alleen op afstand gehouden door de leeuw die zich op de motorkap heeft gesetteled. Tot zover geen probleem, ware het niet dat er een baviaan zijn toevlucht gezocht heeft in de auto. Ik weet het, het slaat natuurlijk nergens op maar ik heb nog geen enkele mogelijkheid gehad om het aan de werkelijkheid te toetsen dus kan je fantasie in de aanloop naar deze trip de vrije loop krijgen. Overigens zou het voor mij natuurlijk geen enkel probleem zijn, ik heb alle Tarzanfilms in mijn jeugd zeker twee keer gezien [...]

Op de "in flight informatievoorziening" springen bekende namen in het oog zoals Bloemfontein en Middelburg. Op zijn Brits werd het ontbijt er nog even doorheen gejast. Ze moeten wel; eerder kregen we te horen dat het personeel vanwege acties op halve kracht draait, maar de in flight service kan allemaal wat langer duren. De BA jongens en meisjes doen hun best, maar ik trap er steeds weer in om ze te vergelijken met vliegende geisha’s uit het verre oosten. De BA jongens en meisjes zijn vooral kort en streng. Was het niet dat er een Brexit aanstaande is dan zou [...]

Zo hee, dat was een goede nacht! Verschrikt word ik wakker, het is inmiddels al half acht. Ben ik toch nog helemaal weggedoezeld nadat Willem me vannacht de stuipen op het lijf heeft gejaagd door na mij naar het toilet te gaan zonder dat ik het wist… Na een goed ontbijtje door Rob gaan we op pad naar de Panoramaroute. Eerste stop: Macmac Falls. Geen McDonalds met Big Mac maar een klein stukje rots met manshoog hek en een aardige vallende plens water. Leuk. Op naar de volgende stop. God’s Window: klinkt veelbelovend. Mooie vergezichten met een klein stukje nevelwoud. [...]

Een zachte maar pertinente klop op de schuifdeur maakt me wakker uit een onrustige slaap. Het is akelig vroeg en winter dus de zon is nog nergens te bekennen. Dat het winter is ontdekten we gisteravond tot onze verrassing en eerlijk gezegd ook tot ons afgrijzen, doordat het personeel een warm waterkruik (!) in ons bed gelegd heeft. Maar terug naar het opstaan. De Nespressomachine in de eetruimte is een welkom middel om de slaperigheid te verdrijven en na twee bakjes koffie begint de wereld weer een beetje kleur te krijgen. Kan natuurlijk iets te maken hebben met de opkomende [...]

De dag begint weer met de klop op de deur. Na een koffie of thee gaan we op pad met de jeep. Het eerste dat we tegen komen is een olifant met een ochtendhumeur. Hij zet zijn enorme flaporen uit en komt dreigend met zijn kop schuddend op ons af. De slagtanden zijn indrukwekkend genoeg om de achteruit van de jeep te gebruiken. In de wirwar van paadjes navigeert Albert ons naar een ander stuk van het park als er vanuit het struikgewas een hyena de weg overschiet. De spotter en Albert overleggen even snel en rijden een paar keer [...]

Midden in de nacht word ik wakker. Sjips, ik moet plassen. Ik ben al zolang we de reis geboekt hebben geobsedeerd of en hoe ik ’s nachts dit soort dingen moet doen. Kan ik uit de tent? Hoe gevaarlijk is dat? Gelukkig wordt Willem naast me een beetje wakker en ik smeek hem om me te begeleiden. We waren namelijk de dag ervoor bang gemaakt voor de bavianenplaag op de camping en geloof me, dat zijn spannende beesten in het donker. Maar weer volkomen overdreven, geen beest te bekennen. Lucht wel op trouwens. Om half vijf schieten we overeind om [...]

Vandaag tijd om verder te gaan. We hebben nog een flink stuk van Krugerpark’s mooie wegen voor de boeg voor we het park verlaten. We toeren rustig naar de Punda Maria gate in het noorden van het park. Onderweg komen we de inmiddels gebruikelijke sujetten tegen: zebra’s, impala’s, buffels en natuurlijk olifanten. Het is vreselijk om je te realiseren maar alles went, ook veel wild life. Impala’s wijzen we al niet meer aan, zebra’s worden achteloos in het voorbijgaan benoemd en een grote buffel levert nog net het kortstondig ontsteken van de remlichten op. Als we de afslag naar de [...]

We vertrekken op ons gemakkie in ons 4x4 bakkie, eerst een rondrit makend door het park. Het is een mooi park, de Boabab bomen zijn zo enorm, dat we met z’n vieren hem niet zouden kunnen omcirkelen. De belangrijkste trekpleisters zijn de prehistorische opgravingen, maar voor mij is het landschap het mooiste landschap dat ik tot nu toe in Zuid-Afrika heb gezien. Een tree-top-walk in de morgenzon, vergezeld van wat bavianen is nooit te versmaden, een prachtig uitzicht op het drielandenpunt Zuid-Afrika\Botswana\Mozambique is ook leuk, maar we moeten verder want Botswana roept. De weg tussen Alldays en Swartwater staat te [...]

Stuk voor stuk hebben we vannacht nauwelijks een oog dicht gehad na 00.00 uur. We zijn blij als de zon weer opkomt en we gaan ontbijten en zo snel mogelijk weg. De leegte in. Onze kaart van Namibië en Botswana miste al een deel van Botswana. Ik kom erachter dat dat het deel is van de eindeloze ledigheid (behalve dan bosjes en gras). Het voorland van de Kalahari. De wegen zijn beter dan het Zuid-Afrikaanse stuk aan de andere kant van de grens met de potholes. Dit keer een relatief korte reisdag. Rond het middaguur arriveren we bij het Khama [...]

Vandaag de dag met de meeste reiskilometers: 560 km te overbruggen. Ik zou hier graag mooie verhalen over willen vertellen, maar dan moet ik gaan liegen. Er is niets anders te zien dan bosjes en gras, zelfs hutten die menselijke aanwezigheid verraden spotten we nauwelijks. Wel is het af en toe vol in de remmen voor kuddes koeien, geiten en/of ezels. Grappig dat de verkeersborden wel waarschuwen voor overstekende olifanten, maar niet voor huis-, tuin- en keukenvee. Tegenliggers zijn er haast niet en we voelen ons alleen op de wereld als we door een stuk van de Kalahari rijden. Maar [...]

Vakantie, daar stel je je toch iets bij voor van: tot rust komen, je tijd nemen, alleen maar dingen doen wanneer jij daar zin hebt en uitslapen.. Tot zover de meest geaccepteerde beleving van vakantie. Het is tot op heden nog niet helemaal duidelijk welke onverlaat / enthousiasteling het bedacht heeft, maar hij / zij is er voor verantwoordelijk dat we weer eens om 0600 uur (een uur voor zondopgang) opstaan en enigszins verdwaasd door de Afrikaanse nachtkoude onze bammetjes met Zuid Afrikaanse Goudse kaas eten. Een open truck / jeep, die zichtbaar al heel wat safarirondjes op de teller [...]

Plat Vandaag een rustige dag, mooi moment om eens rustig het leven op z’n Botswaans te bekijken. Rob heeft chauffeursdienst dus kan ik lekker achterover naar buiten turen. Eén van de eerste observaties is dat Botswana plat is. Waar wij als Nederlanders in het buitenland ons land typeren met “everything is flat” ben ik bang dat wij een wedstrijd platzijn van Botswana gaan verliezen. Het land is 15 keer zo groot als Nederland maar zeker ook 15 keer zo plat. Komt natuurlijk ook wel omdat ze rivierwater gewoon hun gang laten gaan waardoor wij met onze dijken al gelijk op [...]

Vandaag gaan we weer een poging wagen om een leuk uitje te beleven. Na een avond met een geweldig kampvuurtje kunnen we uitslapen en hebben we de ochtend om te onthaasten. We maken van de gelegenheid gebruik om zelfstandig in de rimboe naar de vijver naast de lodge te wandelen. Meteen worden we betrapt door de strenge bedrijfsleidster, we lopen op slippers in plaats van dichte schoenen. Er liggen namelijk overal doornen die zo dwars door je zool heengaan. Maar inmiddels bekend, wij zijn eigenwijs. Aldaar staat een reus van een Baobab boom, het is echt niet normaal hoe hoog [...]

De dag begint vroeg en, naar goed Afrikaanse gewoonte, koud. Als we ons om 6 uur melden bij de receptie van de camping komt de open safari jeep net aanrijden. King, onze gids introduceert zich en deelt dekens uit. We zoeken een plek en pakken ons in. Eenmaal aangekomen bij de ingang van Chobe national park dringt de geldende sfeer zich op. Een parkeerplaats afgeladen met safaritrucks staat te wachten om het park in te mogen. Ook in het park zijn we al heel snel bezig met filerijden waar de A12 bij het Gouweaquaduct een puntje aan kan zuigen. We [...]

Vandaag de laatste dag in Chobe. Omdat Chobe een bijna vierlandenpunt vormt tussen Botswana, Zambia, Namibië en Zimbabwe is het een ideale uitvalsbasis voor een uitstapje over de grens. De wereldberoemde Victoria Falls zijn een krappe 100 kilometer diep Zimbabwe in te bewonderen. Dat betekent wel de nodige grensformaliteiten waarvan naar verluid sommige wel tot 2 uur per grens in beslag kunnen nemen. De geduldsmodules worden dus extra opgeladen. Als we bij het taxibusje aankomen heeft King gelukkig een vrije dag en gaan we op pad met Noah, een ouder mannetje met een mooie doortekende kop. Hij deelt vast wat [...]

Ook vandaag weer bijtijds op. We vertrekken naar Namibië! Voor ons alle vier een magische bestemming: we dromen van eindeloze zandduinen, leegte en wildlife zoals je dat nergens anders kan zien. Maar eerst nog even een hobbel overwinnen: al een paar dagen hadden we het vermoeden dat de koelbox niet optimaal functioneerde. Na inspectie denkt Willem dat het aan de auxillary accu ligt. We hebben toestemming van het verhuurbedrijf om te vervangen. De techneut van de lodge biedt aan om mee te gaan om een nieuwe te regelen. Handig, denken wij! De accu is voorradig, maar het is wel weer [...]

De wegen in Botswana zijn eindeloos, Namibië wint…We vertrekken rond een uur of 7 want er moeten kilometers gemaakt worden. Als we de “grote” weg opdraaien zegt de routeplanner dat we over 413 kilometer links af moeten slaan, opletten geblazen dus. We rijden het eerste stuk door een nationaal park waardoor we ook nog eens niet harder dan 80 kilometer mogen rijden. De eindeloze bosschages, slechts heel soms afgewisseld met een antilope rijgen de kilometers aanéén en de eentonigheid wordt slechts onderbroken als ik als chauffeur de eer heb om een voorligger in te halen. Zal je altijd zien dat [...]

Het epistel vol fouten van “Out in Africa” dat de reisbeschrijving is beschrijft voor vandaag het volgende. “Vandaag heeft u een lange rit naar Etoscha voor de boeg. Vertrek u daarom zeer zeer vroeg”. Het is bijna bang makend, wat zouden ze ermee bedoelen? Oh wee als u niet vroeg genoeg vertrekt dan strandt u in de kale Namibische woestenij? Het is koffiedik-kijken en na een paar lange ritten die in de planning meer dan goed zijn uitgepakt vertrouwen we er maar op dat het nu ook wel goed komt. We zijn net voor 0730 uur uit de veren. De [...]

Om half 6 melden we ons, met mutsen, handschoenen en een dikke jas, bij Paulus, de gids van de ochtendsafari. In de auto liggen poncho’s met fleecevoering als bewijs dat de temperatuur als vanouds zal zijn: koud! Paulus blijkt een uitermate relaxte gast te zijn, die hartelijk om zijn eigen grappen kan lachen, maar gelukkig zijn die grappen ook leuk genoeg voor ons. Hij blijkt geen grote fan van zebra’s, die zijn slechts leeuwenvoer: "big fat zebra’s make a nice lion diner." Als de zon onze koude botten komt verwarmen met een zonsopgang in heel veel tinten rood komt ook [...]

De leegte van Namibië is voor een bewoner van één van de dichtstbevolkte landen ter wereld soms beangstigend. We staan in een leegte die tot aan de horizon reikt. In geen 100 kilometer is er een menselijke invloed te ontdekken, behalve dan de stoffige weg die zich voor ons uitstrekt. En zelfs daar weet de natuur een tijdelijke oplossing voor. In de zinderende hitte lost de weg aan de einder langzaam op in een trillende fata morgana die hemel en aarde in elkaar overlaten lopen.  En waar de mens zich terugtrekt maakt de natuur zijn rentree. Al in 1907 werd Etosha [...]

Het wordt langzaamaan tijd om wilde natuur in te gaan ruilen voor natuurschoon. Tot nu toe was het landschap van ondergeschikt belang, geholpen door het feit dat het landschap plat als een dubbeltje was. De parade van alle wilde dieren was veruit de mooiste attractie. We verlaten het park na een grondige maar tegelijk treurige controle. De poort waar we het park door verlaten wordt nauwelijks gebruikt en het personeel dat er zit straalt een bonk treurigheid en verveeldheid uit. De in camouflagepak gestoken agent controleert of we niet stiekem een leeuwenwelpje of olifantenjong voor thuis naar buiten proberen te smokkelen, [...]