Fotoalbum Italië 2001
Fotoalbum van de vakantie naar Italië
Fotoalbum van de vakantie naar Italië
Vandaag spullen pakken en naar huis. We pakken de tent nat in maar hij kan over de spullen achterin. De ochtend is heel mistig en door de mist rijden we weg uit Italië. Bij de Brennerpas breekt de zon door en wordt de wereld mooier. We zien Oostenrijk, (op de heen weg regende het zo hard dat je niets zag) en komen zonder problemen in Duitsland. Voorbij Neurenberg komen we akelig in de file en nog wel op een afzette baan van de tegenliggers, die met 150, 180 km per uur voorbij scheuren. Dik een uur staan we muurvast terwijl het verkeer langs ons heen raast. Als we uiteindelijk verder kunnen hebben we twee uur verloren en we hadden al niet zo veel tijd. We scheuren dus aardig door en komen uiteindelijk rond een uur of elf aan in Utrecht. Fidel is blij en kan een nachtje tussen ons in [...]
De wekker gaat vroeg want vandaag gaan we naar Venetië. Met de auto rijden we naar Ponte nelle Alpi en nemen vanaf daar de trein om parkeer- en fileproblemen voor te zijn. Na zo'n 3½ uur rijdt de trein de lange toegangsbrug naar Venetië op en stappen we uit in het broeierige Venetië. Gelijk als je het station uitkomt zie je waarom Venetië een bijzondere stad is. Een wirwar van bootjes vaart af en aan over het Canal Grande. Watertaxi's, waterbussen, vrachtbootjes en natuurlijk gondels krioelen over het water. De stad is oud en echt Italiaans. Mooi in eerste oogopslag maar om de hoekjes en in stille steegjes is het vies. Veel huizen staan leeg omdat wonen in Venetië veel te duur is voor de gewone man. We wandelen eerst door de steegjes naar de Riaalto, één van de twee bruggen over de het Canal Grande. Daar steken we over [...]
Vandaag is de laatste wandeldag en die gaan we doorbrengen op de Cristallo. We rijden naar de Passo Tres Croci, gehinderd door de file in Cortina. Het weer is wat minder als gisteren, er zijn aardig wat wolken voor de zon. Eerst gaan we met een stoeltjes lift naar de rifugio San Forcia en vandaar met een heel apart liftje naar Forc Stounies. De liftjes zijn een stahokjes waar je met z'n tweeën net in past, samen met de felrode en felgele kleuren lijkt het op een kermisattractie. Toch is de tocht een hoogtepunt... Boven aangekomen zitten we in de wolken. Er gaan een hele steile klim nog hoger naar een top maar dat gaat via een ladder die tegen de berg aan is gemaakt. Tanja wil nog wel maar ik zie het niet zitten. In de hut drinken we koffie. De terugweg levert ook weer mooi weer op. Het [...]
Vandaag weer wandelen! De dagelijkse wandeling voor het brood en ander ontbijtartikelen is ieder geval een stuk korter geworden aangezien de camping een winkeltje heeft. Na het ontbijt lopen we naar Cortina en nemen daar de kabelbaan naar Faloria. De kabelbaan brengt ons naar een plateau waar een hut op staat. Vanaf dat plateau hebben we een prachtig uitzicht over het brede dal waar Cortina in ligt. Het begin van de wandeling is makkelijk. Om ons heen liggen de toppen van de Dolomieten. Het blijft toch een bijzonder gebergte; loodrechte hellingen met bijna druipsteenachtige toppen. Onderweg verzamelen we wat rotsplantjes voor onze toekomstige rotstuin. Als ik zeg dat het een relaxte wandeling is worden we meteen afgestraft door een puinhelling waarlangs we naar beneden moeten glibberen. Na zo'n 4½ uur komen we weer aan bij de camping. Onder een zeiltje voor de schaduw doen we een tukkie en verzorgen onze [...]
Vandaag dus verkassen. We regelen nog even een lekker ontbijtje in het dorp en laten ondertussen de tent en het grondzeil drogen in de ochtendzon. Als eenmaal alles droog is gaan we via de Passa Pordoi op weg naar Cortina. Onderweg hebben we nog een vluchtige ontmoeting met een suïcidale Italiaan. Op een pas, met om de 50 meter een haarspeldbocht, probeert hij vlak voor een haarspeldbocht in te gaan halen, om vervolgens, niet door mij gezien vanwege het bochtenwerk, bijna het ravijn ingereden te worden. In de tweede bocht gaat de gek gewoon weer proberen in te halen en kan ik hem zijn leven alleen redden door midden op de weg te gaan rijden zodat hij er echt niet langs kan. Even verder op een recht stuk komt hij voorbij, scheldend, naar zijn voorhoofd wijzend, een lichaamsdeel waar volgens mij bij hem wel het een en ander aan schort. [...]
Vandaag staat in het teken van verkennen. We willen verkassen maar omdat de camping hier absoluut overladen is en we op zich een aardig plekje hebben zijn we een beetje huiverig om te verhuizen.Ook omdat we nog niet precies weten waar we heen willen gaan we met de auto op pad om te verkennen. We gaan richting Cortina d'Ampezzo. Het is 59 kilometer rijden maar daar zitten twee passen tussen met bij elkaar meer als honderd haarspeldbochten dus wordt het een tocht van meer dan 3½ uur. In Cortina aangekomen blijkt er genoeg plaats op de campings. We rijden wat rond en besluiten ergens bij een meertje wat te gaan eten, dus volgen we de bordjes. Het gaat via een heel smal weggetje het bos in. Achter ons volgen nog een paar auto's en van boven komen er regelmatig andere terug. Blijkbaar is het meertje nogal in trek. Uiteindelijk komen [...]
Een strakke blauwe lucht en de zon die langzaam achter de bergen vandaan kruipt en voorzichtig het dal opwarmt. De Alimentari levert broodjes en ham en om half 10 vertrekken we naar de Passa Pardoi, waar de we verder de kabelbaan naar boven nemen. Het is de top die vanaf de camping te zien is maar evenzogoed is het nog een uur rijden voor we er zijn. De parkeerplaats is afgeladen. Na wat speuren en passen en meten kunnen we de auto ergens op een bergpaadje kwijt. Met de kabelbaan naar boven. Daar is het uitzicht adembenemend. Overal om je heen liggen steile toppen, afgewisseld met bijna horizontale plateaus, soms heeft het iets weg van de Grand Canyon met dat verschil dat het hier bijna spierwit is. Vanaf de Sas Pordoi gaan we op weg naar de Piz Boé de hoogste top van de Stella groep. Boven op de top [...]
Vandaag staat er een langere wandeling op het programma. We vertrekken rond half 10 en wandelen eerst door het dorp. Daar gaat de kerk net uit met allemaal deftig uitgedoste mensen. We nemen een tussendoor weggetje en komen op een van de steilste paden uit mijn loopbaan terecht. De hele wandeling, van 400m tot 2900 meter gaat hij onophoudelijk door. Soms kom je op een vlak stukje en dat is een verademing. Los van deze ellende, is de wandeling prachtig en dat maakt veel goed. Boven op de berg als het eindpunt al in zicht is kruipt er vlak voor ons een slang over het pad. We kunnen hem niet goed genoeg zien om hem te beschrijven maar hij was zeker meer dan 50 cm en volgens mij dus geen regenworm. We zijn intussen bijna bij de Col Rodela aangeland. Boven is een berghut en zo'n simpele kop thee wordt [...]
Vannacht aardig geslapen, wel een beetje koud maar in de auto ligt nog een extra deken dus die kunnen we vannacht proberen. Als je in je tent ligt en zo'n deken ligt op 3 meter afstand in de auto is dat opeens een hele grote afstand. We gaan douchen en dat is altijd lekker na twee dagen ongedoucht te zijn. Na het douchen lopen we naar het dorp om een ontbijtje te regelen. Als we gegeten hebben pakken we de kabelbaan naar Pecol, een station recht achter de camping. Rondom is er een schitterend uitzicht over de woeste pieken. We besluiten om rustig aan te beginnen om de plattelandsbenen te laten wennen aan deze bergen. Dat kun je wel besluiten maar je kuiten en bovenbenen protesteren er niet minder om. Om ons heen staan de Alpenbloemen in overweldigende hoeveelheden en kleuren te bloeien. De geur van een alpenweide is heerlijk. [...]
Als we wakker worden regent het nog steeds, goed dus dat we niet zijn gaan kamperen. Het ontbijt is redelijk voor een Raststätte. We gaan verder door de gutsende regen en bereiken Oostenrijk. Het is rustig op de weg dus ondanks de regen schieten we aardig op. Via Innsbruck komen we op de Brennerpas. Het is zo bewolkt dat we niet veel zien van de grote Brennerpas. Als we Italië binnen komen houdt het ook op met regenen. We missen de juiste afslag en moeten een flink stuk doorrijden. Een voordeel hiervan is wel dat we nu het gebied wat wel willen bezoeken, moeten doorkruisen zodat we al meteen een aardig beeld krijgen van de Dolomieten. Via allerlei kruipdoor, sluipdoor weggetjes komen we aan in Ortisei. Om het dorpje in te komen moeten we in de file staan, wat op zich al een slecht teken is. Navraag bij het VVV [...]
Tanja moet vandaag nog werken, dus pak ik de spullen in. Ik koop nog snel bij een tuincentrum een kleine tuinhaard om "gecontroleerd" fikkie te kunnen steken. Thuis gekomen staat Atos Origin op het antwoordapparaat dat ze Tanja voor een tweede gesprek uit willen nodigen. Ik haal de laatste boodschappen en om half 1 vertrek ik naar Lienden om Tanja op te halen. Onderweg begint het heel hard te regenen, zo hard zelfs dat er auto's stil gaan staan op de snelweg. In Lienden krijg ik een rondleiding door ICE. Tanja heeft de hele morgen opgefokt rondgelopen om alles voor het tweede gesprek te regelen. Om 2 uur vertrekken we richting de Dolomieten. Rond Arnhem krijgen we nogmaals een wolkbreuk over ons heen en die is zo mogelijk nog erger als die van net. We gaan via Duitsland en zetten er flink de sokken in. Via Keulen, Frankfurt, Wurzburg en [...]
Kampeervakantie in de Dolomieten met nog een uitstapje naar Venetië
Een mooie warme dag. We liggen er vroeg in en peddelen naar het 12 meter platform. Tanja heeft weer een kilo minder en het dalen op zich gaat goed. De eerste opstijging gaat wat rommelig maar redelijk. De twee gaat helemaal niet goed, ik laat ons terug zakken, trek weer bij kortom al jojo'end komen we boven. Als we voor de derde keer willen afdalen krijgt Tanja weer problemen met klaren. We proberen nog wat maar moeten er mee stoppen.
Als we op de steiger staan, als eerste, zien we in het ondiepe water voor ons een enorme karper rondzwemmen. Iedereen staan nog te trekken en te sjorren aan hun uitrusting en vlak voor ons zwemt een enorme en prachtige vis. Jerry ziet ons kijken en komt naast ons staan. We gaan te water en peddelen naar het 6 meter platform om de geassisteerde opstijging te oefenen. De eerste gaat helemaal de mist in, voor we door hebben dat de opstijging is begonnen zijn we al weer boven. De tweede gaat daarentegen uitzonderlijk goed en ook de derde gaat buiten elke verwachting. We hebben allebei een kilo lood minder, ik zit intussen op 9 kilo en Tanja ook, die loopt een week achter met afvallen. Als we voor de vierde keer onder willen duiken heeft Tanja last met klaren. We rommelen nog wat maar uiteindelijk blijken de problemen hardnekkig en [...]
Vandaag gaan we weer proberen de reddingprocedure proberen. Ik heb 1 kilo lood minder en dat gaat nog steeds goed. Toch krijg ik nog steeds Tanja niet omhoog alleen op haar vest. We besluiten om gewoon een duik te gaan maken en volgende week met nog minder lood te gaan proberen. We besluiten om het 20 meter platform te gaan verkennen, want daar zijn we nog nooit geweest. Het is een flink eind zwemmen en soms daal je echt af in hele donkere dalen, die minder donker blijken als je er midden in zit. Uiteindelijk vinden we het platform en keren we om. Het is akelig koud vooral aan de handen en het gezicht. De pakken houden ons wel lekker warm. Na nog een omzwerving via de Boulevard Michel komen we weer aan bij de pier. Op een staart na hebben we geen levend wezen gezien.
Vandaag gaan we de geassisteerde opstijging oefenen. We beginnen op het zes meter platform en stijgen drie keer op. Het blijft toch een hele lastige procedure waar je eigenlijk 3 handen voor moet hebben. We zijn ook veel te zwaar, want ik krijg Tanja met alleen haar vest vol niet naar boven. Bij de vierde keer krijgt Tanja wat last met klaren en gaan we heel rustig duikend via het kasteel terug naar het duikcentrum. Vlak voor de steiger zie ik een flinke snoek onder de waterleliebladen staan. We kijken een paar minuten toe en gaan er dan uit.
Vanmorgen naar de Beldert geweest. Tanja moet met Chris duiken en ik met Sjoerd. De duik op zich gaat goed, maar Sjoerd is een beetje te actief, hij kluunt behoorlijk door het water, een spoor van opdwarrelend stof achterlatend. We steken de plas over en aan de andere kant aangekomen zou ik eigenlijk langs het riet willen gaan neuzen maar de lucht van Sjoerd blijkt op, dus moeten we terug. We steken de plas nu recht over via het diepste gedeelte en moeten dus zonder enige zicht naar de andere kant. Ik besluit om op rond de 8 meter diepte met het kompas over te steken. Dat is niet makkelijk, als je naar je kompas kijkt zak je al weer dieper en kijk je naar je diepte meter dan ben je de weg al weer kwijt. Uiteindelijk moeten we een flink stuk peddelen naar de kant. Tanja doet er 20 [...]
Vandaag moeten we met een introducé op pad. Tanja moet met éné Karin op pad en ik met haar vriend Maurice. Tanja wordt al gewaarschuwd door Louise dat Karin nogal een lastige klant is. Bij mij gaat alles redelijk goed. Hij stuitert wat op en neer en probeert op z'n kop hangende zijn schouderventiel te gebruiken, maar verder gaat het aardig. We gaan kris kras over het parcours. Boven gekomen blijkt dat Tanja een stuk meer te verduren heeft gekregen met Karin. Ze kreeg last van d'r oren en blaast haar vest op en schiet als een raket omhoog. Tanja kan nog wat remmen door haar eigen vest te legen en de buddylijn te gebruiken om te remmen maar de opstijging gaat te snel. Omdat de nieuwe soms wel, soms niet last van d'r oren heeft, wordt de duik afgebroken. Na de duik gaan we nog even bij Joop langs [...]
Niet echt dus, dat volgende week beter. Er zou een barbecue zijn met voorafgaande de mogelijkheid om te duiken. Aangekomen blijkt Joop vergeten om flessen mee te nemen. Om toch wat te doen besluiten we om onze snorkelverplichting voor de 3* duikopleiding af te ronden; 500 meter snorkelen en je buddy op haar rugzwemmen en terug omgekeerd. Het is niet echt vermoeiend maar saai is het wel. Onderweg om de tijd te doden hebben we Vader Jacob gezongen, wat niet echt meevalt als je met een mond vol snorkel rondzwemt. Maar goed, gehaald hebben we het. De barbecue was wel gezellig. Veel vlees, veel mensen die met stapels vlees tegelijk naar de barbecue rennen en alles vol gooien maar goed, we hebben wel lol gehad. Volgende week beter....
Het is tijd om onze nieuwe pakken te gaan proberen. Mensen hebben ons al gewaarschuwd dat de Bare pakken meer lood vereisen. We hebben allebei 1 kilo extra aan onze gordel zitten. Ik had 7 kilo, Tanja 6. Het pak van Tanja moet nog ingenomen worden en heeft dus waarschijnlijk nog meer drijfvermogen in verband met de luchtzakken in het pak. We peddelen voorbij de steiger en proberen onder te komen. Niet dus. Terug maar weer naar de steiger waar Jerry, de duikleider, al klaar staat met een kilo extra. Terugpeddelen maar weer naar het diepe gedeelte maar nog steeds zijn we te licht. Joop heeft intussen ergens nog wat extra lood gevonden en als ik eenmaal 10 kilo en Tanja 9 heeft kunnen we eindelijk onder blijven als we tenminste flink peddelen om de eerste 2 meter te overbruggen. Ze zijn wel heerlijk warm en de nieuwe handschoenen zijn [...]
Vandaag voor 't eerst weer duiken in Nederland. Te vroeg gaat de wekker en te vroeg zijn we ook in Maarseveen, dachten we dat het om half 9 begon, hadden we nog een half uur langer in bed kunnen blijven liggen. Hoe dan ook, het is toch leuk om weer wat mensen te zien. Er zijn een aantal mensen van de 3* opleiding. Om kwart over negen gaan we te water, en we weten gelijk weer waarom de vakanties zo leuk zijn. De vorige duik was in water van 31° dat is nu toch gauw zo'n 25 graden minder. Tanja ontdekt bij het nieuwe 12 meter platform een enorme snoek, zeker groter als 1 meter. We gaan wat ondieper want we hebben het akelig koud. Op 8 meter oefenen we nog even buddybreathen en gaan we via de Boulevard de Michel terug naar het begin. Vlakbij de steiger zie ik [...]
Fotoalbum van de vakantie naar Maldiven
We slapen wel aardig maar het blijven hazenslaapjes, dus erg fris zijn we niet als we in het grauwe Engeland aankomen. We moeten ongeveer 20 minuten rondje draaien boven Londen omdat het vliegveld vol is. Met een halfuurtje vertraging komen we aan. Bij navraag over de bagage blijkt zelfs dát goed gegaan te zijn ondanks allerlei vaagheden. Ik ga naar de "World of Whisky" om de fles van mijn keuze te kopen, maar de taxfree for every passenger blijkt iets anders te werken als die uitspraak doet vermoeden. Helaas mag ik de Talisker niet kopen, want ik blijf binnen Europa en Talisker valt in de Duty Free categorie en ik mag alleen Duty Paid producten kopen, begrijpt u wel, nou ik niet echt. Maar uiteindelijk vindt ik toch een fijne fles namelijk een Bowmore Darkest. Terug in Nederland is alles koud, nat en grijs. We gaan eerst nog via Hilversum [...]
Duiken mag dan wel niet vandaag maar snorkelen natuurlijk wel. We pakken eerst de koffers in, waarbij we extra voorzichtig de vis inpakken. Daarna gaan we op het strand liggen en luieren. Af en toe afkoelen in het water als de zon teveel wordt, maar we zijn in de valse vooronderstelling dat we het verbrandstadium voorbij zijn. Als we langs de waterkant lopen zien we een aantal Honingraat Murene die op jacht zijn naar krabjes. We gaan snorkelen van instappunt 2 naar het puntje van het eiland. Als we door het rif heen zijn zien we gelijk een school vissen. Het wordt een hele mooie tocht. We zien een grote kreeft, een schildpad, kleine zwartpuntrifhaaien. Vlak voor ons schiet een flinke pijlstaartrog weg, kortom we worden helemaal gegrepen door het onderwaterleven van het huisrif van Helengeli. Volledig in beslag genomen door al dit moois en regelmatig gekoeld door het zeewater [...]
Vandaag is de laatste duikdag, want morgenavond vliegen we terug. We gaan nogmaals naar Fairy Tale toe. Het is een lekker stukje varen, ongeveer 1 uur dus we kunnen lekker op het puntje van de boot in de zon een beetje liggen lezen. Aangekomen bij Fairy Tale maken we een hele mooie duik. Gisteren tijdens de diapresentatie kregen we een dia te zien van vleermuisvissen, met de vermelding dat die maar zelden werden gezien. Hebben wij even geluk, er komen er zomaar drie tegelijk voorbij geparadeerd. Bij het uitduiken zien we nog een flinke Barracuda zwemmen. 's Middags maken we onze laatste duik bij Helengeli Corner. Dat is op het hoekje van het eiland, waar je niet vanaf de kant kunt duiken omdat de stroming te sterk is. We duiken naar beneden en de stroming valt gelukkig heel erg mee. We zien een aantal witpuntrifhaaien zwemmen. We dalen af tot [...]
38 jaar ben ik vandaag geworden en behalve dan Tanja is er niemand die het weet hier en dat vindt ik niets erg. Tanja heeft cadeautjes meegesmokkeld, niet zonder moeite aangezien ik keer op keer de tas opnieuw besloot in te pakken. Ik vindt het allemaal heel lief en voel me jarig genoeg. De eerste duik die we gaan maken is Ali Reef. De duikstek ligt vlakbij een met 5 of 6 huisjes bewoond eiland, Ali Giri. De duik is mooi, heel mooi zelfs. Er zijn verschillende grote overhangen vol met koralen en op hun kop zwemmende vissen. Gelijk al bij het begin zie ik een reuzemurene zijn kop uit het rif steken. Gisteren had ik al een grote gezien maar die zat goed verstopt onder een rots, deze steekt zeker een meter uit het rif en als ik niet probeer te overdrijven, denk ik dat er zeker nog 2 [...]
Vandaag wordt een "drukke" want we gaan 3 duiken maken. De 1e duik naar Hani Kandu Thila. Het begint steeds moeilijker te worden om woorden te vinden om te zeggen hoe mooi het is, zonder in herhaling te vallen, of in superlatieven te vervallen, maar het is écht heel mooi. We zien een grote Schorpioenvis die boven op een koraalblok anoniem ligt te doen. Het is een giftige vis maar op een of andere manier hang je er met een gerust hart op 50 cm afstand voor. Onder een koraalblok zie ik iets bewegen en als ik door heb hoe het zit schrik ik wel even want daar ligt een murene van zeker twee meter, zo dik als m'n middel. Ik wist niet eens dat die beesten zo groot konden worden. Even verder op zien we een koraalduivel zwemmen, wat op zich bijzonder is want eigenlijk zijn ze vaak onder [...]
Vandaag een duik naar de Hani Kandu. Mark is de duikleider. Hij is een wat sukkelige Zwitser, zoals overigens vrijwel andere gasten. Er zijn een paar Duitsers, wat Italianen, maar 95% van de gasten is Zwitser. Alle briefings gaan in het Duits, maar gelukkig wel in het Hoogduits, want dat Sweitzer-deutsch blijft toch een soort Zweeds. De duik is mooi, rustig neemt de stroming ons mee langs al dat moois. Veel Anemoonvissen, twee schildpadden en beneden aan de drop-off zoals bijna altijd, een paar witpuntrifhaaien. Ook ligt hier ligt een afgezonken wrak van de afgedankt dhoni. Daar zouden we aan het einde van de duik bij uit moeten komen maar er zoveel moois te zien dat de lucht op is voor we er goed en wel aankomen, dus omhoog maar weer. Wel zien we nog een bijna kaarsrechte kolom van koraal van een paar meter hoog, die er bijna niet [...]
Vanochtend gaan we een duik maken op Asdu Canyon. Onderwater lijkt alles veel meer bijzonder, Asdu Canyon is eigenlijk gewoon een spleet tussen twee enorme blokken koraal, boven water zou je het een geul noemen. Onderwater verwordt zoiets tot een soort 8e wereldwonder. Onderaan de "canyon" is een grot vol met zachte koralen en gorgonen. Overal om je heen zwemmen vissen op z'n kop omdat in de wereld van de grot voor hun de enige manier is om te grazen. Voor een duiker is het een heel vreemd gezicht, alsof ze collectief gek geworden zijn. Zeesterren met "poten" zo breed als je pols of nog breder. Zeekomkommers met stekels, zo groot als je onderbeen, oesters die er uit zien als of ze uit de "little shop of horrors" zijn ontsnapt. 's Middag, na een goede lunch besluiten we om nog even een tukje te doen om een strandstoel. Aangekomen op [...]
Voor het eerst lekker geslapen van dusk 'till dawn. Na het ontbijt gaan we met de boot op weg naar onze eerste duikstek namelijk Fairy Tale, ongeveer 1 uur varen. Al gelijk bij de afdaling zien we haaien rondzwemmen. Bij Fairy Tale zijn prachtige overhangen die bezaaid zijn met zachte koralen. 's Middags gaan we een duik maken op het huisrif. Vol goede moed en met camera gaan we naar instappunt 1, recht voor het terras van de bar. Öle heeft ons gezegd dat je er ongeveer 20 minuten over doet om bij instappunt 2 te komen. We zijn aan het stunten om foto's te kunnen nemen maar worden te zeer meegenomen door de heftige stroming. Tanja wordt heel ongelukkig, probeert tegen de stroming in bij mij te komen en maakt duidelijk dat we naar boven moeten. Daar aangekomen bedaren de gemoederen en we zien dat we in 2 minuten [...]
Vannacht aardig liggen jetlaggen, veel wakker geweest, onrustig slapen. Ik heb nog even voor het huisje gezeten, lekker in je korte broek om half 5 's nachts. Vandaag gaan we een full-day trip maken naar de andere kant van het atol. Zoals gewoonlijk zijn de spullen al aan boord als we aankomen en ook het eten is al geregeld. Langzaam beginnen we te wennen aan het feit dat hier alles voor je geregeld wordt. Om 9 uur vertrekt de dhoni en gaan we ongeveer 2,5 uur varen naar de andere kant van het atol. Daar is namelijk een duikstek waar soms reuzemanta's komen. Öle gaat mee en onderweg krijgen we een briefing van wat we gaan doen. Het mantaseizoen is eigenlijk al voorbij dus is de kans klein dat we er één te zien krijgen. Aan boord een aantal mensen die bijna aan het eind van hun vakantie zijn en [...]
Gelukkig geen vier gangen ontbijt. Om 8 uur zitten we te ontbijten. Aan het buffet kun je alles krijgen wat je wilt; brood, ter plekke voor je gebakken, eieren, cruesli, fruit enz. Om kwart over 9 klimmen we aan boord van de Dhoni, heel comfortabel voorzien van een zeildakje tegen de brandende zon. Op naar onze eerste duik. We gaan naar Trix Caves, een serie "grotten" of eigenlijk meer een soort overhangen die tot ongeveer 10 meter diep het rif in gaan. Alle spullen zijn al aan boord getild door het personeel. Ze helpen je aan boord, geven je een fles om je set op te tuigen, pakken je vest en fles weer aan als je klaar bent met optuigen, kortom, ongemakkelijk als je het niet gewend bent maar heel relaxed. Uwe, de Zwitserse duikleider houdt een briefing over de duikplaats terwijl we rustig over het blauwe water tuffen. De [...]
Na een vlucht van 10 uur komen we aan op de vliegveld van Colombo. De eerste stappen buiten een vliegtuig, als je naar de tropen vliegt, zijn eigenlijk het leukst. Je stapt naar buiten met een lichaam wat nauwelijks 12 uur geleden nog sneeuw moest dulden en dan opeens stap je een vochtige warmte binnen met een soort natte tuinaarde geur. Om je heen zie je de palmen wuiven en speelt zich een leven af wat niets te maken heeft met de heksenketel die je achter je gelaten hebt. Gebroken storten we ergens op een bankje neer; beter wij, dan het vliegtuig.... Het vliegveld van Colombo heeft beduidend minder te bieden als Heathrow maar de opwinding van wat komen gaat maakt alles goed. We posten nog even een brief met een Sri Lankaanse postzegel voor een collega van Tanja die een kennis heeft wonen in Sri Lanka, heeft die ook [...]
Toen we ons voorbereiden op onze vakantie naar Bonaire, werd er ons door een aantal mensen verzekerd dat de kans erg groot was dat we een schildpad zouden ontmoeten. De hele vakantie hebben we gespeurd maar zonder resultaat. Toen we het jaar daarop naar Aruba gingen om te duiken hebben we wederom niets gezien. Intussen begonnen we te twijfelen aan het bestaan van schildpadden, waren ze geen broodjes aap? Waren ze intussen uitgestorven of werd er voor TV opnames van natuurfilms misschien gebruik gemaakt van de zogenaamde VVV schildpad: op batterijen en op afstand bestuurbaar? In maart 2001 lagen we na een reis van 24 uur (16 uur vliegen, 8 uur wachten) volledig op apegapen in het appartement op Helengeli, Maldiven. Na wat slapen besloten we om het stof van de reis af te spoelen door een stukje te gaan snorkelen. Vrijwel meteen bij het te water gaan zagen we [...]
Veel te vroeg gaat de wekker, maar er zijn dagen dat dat niet erg is. Gert brengt ons naar Schiphol waar we om kwart over vijf in moeten checken. Er is een computerstoring (ik kan ook niet even een paar dagen op vakantie...) en de bagage wordt met de hand ingecheckt. Vanaf Schiphol gaat het naar Londen Heathrow, voor je goed en wel opgestegen bent moet je alweer naar beneden. Op Heathrow moeten we 3 uur wachten op de vlucht naar Colombo. We slenteren wat over het vliegveld, ik verlekker me in de World of Whisky, Tanja verlekkerd zich aan de luchtjes en andere cosmetica. De vlucht naar Colombo wordt een lange zit. SriLankan is een prettige luchtvaartmaatschappij, dat helpt in ieder geval iets. Aardig wat entertainment kanalen op je privé tv en redelijk eten. De stewardessen zijn een soort voorbode van de tropen met prachtige kostuums.
Het duikvirus heeft ons te pakken: duikvakantie naar de Maldiven.
Fotoalbum van de vakantie naar Corsica
Fotoalbum van de vakantie naar Aruba
Alle tassen zijn gepakt, de duikspullen zijn droog en ook ingepakt. We gaan even gedag zijn bij Philip en Ineke. De appartementen waren redelijk afgetrapt maar prima berekend op onze eisen. Na nog wat laatste problemen getackeld te hebben op de PC gaan we op weg naar het vliegveld. Daar leveren we de auto in, wat zonder problemen gaat. Op het vliegveld aangekomen horen we dat de vlucht minimaal 4 uur vertraging heeft. We besluiten naar Oranjestad te lopen. Na ongeveer 30 minuten komen we daar aan en gaan we wat winkelen. We nemen bij een Mexicaans restaurant een lunch. Om een uur of vier wandelen we langs de kust en op een paar stenen zitten we, ietwat triest, uit te kijken over de zee. We zien nog een leguaan, onze eerste. Rond 5 uur lopen we terug naar de luchthaven. Daar aangekomen kunnen we inchecken. We zien Joke Bruis [...]
Vanochtend is het alweer de laatste duik, want morgenmiddag om 2 uur vertrekt het vliegtuig. We gaan met de grote boot van S.E.Aruba naar Skalaheia, een rif zo'n beetje voor het appartement maar dan aan de zeekant. De boot is afgeladen met echtgenotes van Nederlandse mariniers die een dagje uit hebben. De boot is een groot kippenhok. Tussen al die dames van de stoere mannen zitten er ook flink veel die vinden dat zij het grootste organisatietalent hebben, kortom veel gewauwel. De duik is wel heel mooi, maar zelfs onderwater zijn er dames die de leiding willen nemen en er wordt flink wat op de bottle gebanged om mensen te attenderen op een onjuiste gang van zaken. De duik zelf is heel mooi, maar de nachtduik van gisteren speelt nog steeds door m'n hoofd. We zien twee flinke grote kreeften. Verder heeft zo'n laatste duik altijd iets triests, als je [...]
Vandaag gaan we drie duiken maken met de duikschool S.E.Aruba. We gaan met de zodiak op pad. De zodiak is redelijk klein, er kunnen ongeveer 10 duikers mee. De eerste duik gaat naar het wrak van de Jane C, een wrak van ongeveer 60 meter dat speciaal is afgezonken voor duikers. Het staat rechtovereind op de bodem van de drop off op ongeveer 25 meter diepte. We krijgen een korte briefing aan boord en gaan met een aardige, wat oudere Amerikaanse duikleider overboord. We duiken eerst naar het rif en zwemmen dan langzaam richting het wrak, in eerste instantie is er niets te zien tot dat je opeens de boeg van het schip boven je ziet verschijnen, alsof er een schip op je af komt gevaren. Als als we ter hoogte van de boeg komen, komt er een hele stevige stroming "om de hoek"gezet, zo ongeveer als de wind om [...]
Vanmorgen beginnen op dezelfde plek waar we gisterenmorgen begonnen zijn. We halen vier flessen bij de duikschool, schrijven ons in voor een drietal duiken morgen en gaan lekker relaxed naar Santo Largo om een duikje te maken. Santo Largo is een heerlijke plek om te zijn, zowel onderwater als boven water. In het weekend verschijnt er nog wel eens een andere bezoeker, maar meestal is dat een local die na 10 minuten weer vertrekt, verder is het stil. Het grote toeristengeweld speelt zich voornamelijk af om en nabij de High-rise Hotels, aan de noord kant van Oranjestad. Daar bevinden zich de parelwitte stranden. We zijn er nu een paar keer langs gereden en worden keer op keer afgestoten door de all-american way, die daar gaande is. Alles is daar zo ingericht dat het toeristen aan niets ontbreekt, een pizzahut, een McDonalds en een Hooters, al met al reden genoeg om [...]
De ochtend begint bewolkt. Het heeft vannacht flink geregend en overal staan plassen op de weg. Als we de brug bij Spanish Lagoon over willen gaan blijkt de hele brug blank te staan. Nadat er een tweetal auto's voor zijn gegaan durf ik het ook en blijkt het inderdaad mee te vallen, 30 centimeter en veel dieper niet. We gaan vandaag een duik maken op de noordelijke punt van het eiland in de buurt van de vuurtoren California. Het weer is echt niks, er hangen donkere wolken boven het eiland en af en toe krijgen we een ontzettende plensbui op ons dak als we met de auto onderweg zijn naar Shallow Reef. De weg is soms spekglad soms verliezen we totaal de grip op het wegdek. Op een sukkeldrafje gaan we verder. Je merkt trouwens wel dat de locals niet gewent zijn aan het fenomeen regen, ze lopen gewoon zonder [...]
We beginnen de zaterdag met het halen van 4 flessen omdat we vandaag twee duiken willen gaan maken. We beginnen met een duik bij de Isla D'Oro, een klein schiereilandje op 5 minuten rijden vanuit het appartement. Je kunt met de auto op het strand komen, wat op zich een prettige bijkomstigheid is als je gaat duiken, want duiken is hartstikke leuk, maar het sjouwen is niets. Als de auto ergens onder de Mangrovebosjes geparkeerd staat, tuigen we de spullen op en gaan te water. Je moet hier eerst zo'n 200 meter over een koraalwoestijn heen voor het rif begint. Dat klinkt niet echt heftig maar in je pak met al die zooi op je rug is het toch een hele klus. Eindelijk zijn we bij het rif, we dalen af en zien weer al die prachtige vissen. Veel snappers en we zien ook aardig wat murenes. Na de duik [...]
Heerlijk geslapen en dat is maar goed ook want met zeven dagen heb je niet veel tijd om je jetlag kwijt te raken. Vanochtend gaan we naar de duikschool. Deze zit op 10 minuten rijden van het appartement. Het is een klein, knus duikschooltje waar een aantal (ex) zwerfhonden slaperig onder een divi-divi boom liggen te slapen. We moeten onze logboeken overleggen en krijgen een korte uitleg over de duikschool. We nemen een fles mee omdat we 's middags een duik willen gaan maken. We informeren waar we het makkelijkst een kantduik kunnen maken en dan merken we dat er in Aruba minder voorzieningen en mogelijkheden zijn voor een kantduik als in Bonaire. Er zijn maar een aantal plaatsen van waaruit je een kantduik kunt maken. Voor nu zijn er in ieder geval nog genoeg te ontdekken. We gaan naar Rocky Beach, ook wel Puerto Chiquito geheten, dat is vlak [...]
Zoals altijd moeten we veel te vroeg op. Gert brengt ons in weg in zijn Fiatje. Hij is te laat want hij moest krabben, laten we zeggen dat dat een prettige smoes is als je naar Aruba vertrekt. We zijn heel benieuwd wat we aan gaan treffen want vorige week bij de kapper spraken we een dame die vertelde dat het verschrikkelijk geregend en gestormd had. Ze had het eiland nog nooit groener gezien. Orkaan Andrew had flink wat schade veroorzaakt, kortom de verhalen waren aanleiding voor boze dromen over het aankomen op een eiland en het verschil niet kunnen zien tussen Texel en Aruba. We vliegen met Martinair. Op Schiphol koop ik nog een fles whisky in de Taxfree shop. Zittend in de Terminal wachtend tot we kunnen boarden overdenk ik hoe we hier zijn aangeland. Eigenlijk waren we namelijk op zoek naar een huisje ergens in Nederland voor [...]
Na onze eerste duikvakantie in 1999 naar Bonaire (zonder verslag...) vrijwel meteen een nieuwe duikvakantie gepland, nu naar Aruba om te zien of dat een eiland is waar we vaker of langer heen zouden willen